Velhasılıkelam Evrensel bakış

  Nefes yorgun.. Kalp yorgun.. Kafa yorgun.. Ruh yorgun.. Hayat kısa, Kuşlar uçmuyor artık, Vapurun peşindeki martı bile yorgun.. Etrafımdaki insanlara bakıyorum: Maskeler yetmiyor mutsuzlukları örtmeye.. Hangi göze baksam yorgun.. Sokakta yürürken, boğazdaki dalga yorgun, yolda giderken cama düşen ışıklar yorgun.. Ne tatlı esen bir rüzgar var, ne dalında açan …

Her başlangıç yeni bir umuttu benim dünyamda. Ve her son hayalkırıklığıydı ruhumda. Bazen tökezledim yanlışlarla. Bazen heveslendim alkışlarla. Battığımda oldu bataklara. Çıktığımda oldu bulutlara. Dirhem dirhem akıttım acılarımı içimdeki sığınaklara. şiirler karaladım adaklar adadım bembeyaz yarınlara. Yandığımda oldu kış ortasında. Donduğumda oldu yaz sıcağında. Bazen çiçeklendim baharlarda. Bazen güller döktüm …

Göç gidiyor göç Döküyor incilerini yine sonbahar Herkesin dilinde bir Eylül şarkısı Bilmezler düşen yaprak ömürden eksiltiyor Hüzünbaz oluyor tüm şairler Vuruyorlar satır kırbacını Gam ,keder,yalnızlığa Biz her mevsim aynıydık oysa Bir kitap arası gül gibi kurutulduk Yar dan söz edilince Önce yüzümüz kızarırdı Sevgilinin cemalinde Sonra yanardağ serpilip saçılırdı …