Hiç aynaya bakıp yüzünü değil de karakterini gördün mü?
Bugün kaç kişiye selam verdin, kaç kişiyi görmezden geldin? Kaç kişinin başarısına sevindin, kaç kişinin başarısından rahatsız oldun? Kaç kişiyi mutlu ettin, kaç kişiyi üzdün?
İnsanlık; büyük laflar etmekle değil, küçük davranışlarla ortaya çıkar. Çok konuşmaktan ziyade sözünün arkasında durabilmektir marifet.
Yere düşen birini kaldırabiliyor musun?
Gücü olmayan birine de saygı gösterebiliyor musun?
Kimsenin görmediği yerde de doğru kalabiliyor musun?
Asıl mesele burada başlıyor.
Çünkü insan olmak kolay, insan kalmak zor.
Dünya üzerinde hiçbir insan, diğerinden üstün değildir. İnsanları birbirinden ayıran tek şey, karakterlerinin kalitesidir.
Bir insanın karakteri, güçlüye nasıl davrandığında değil; kendisine hiçbir faydası olmayacak insanlara nasıl davrandığında ortaya çıkar.
Garsona, temizlik görevlisine, yaşlıya, çocuğa, hayvanlara…
Çünkü insanlık, çıkarın bittiği yerde başlar.
Belki de zaman zaman başkalarını değil, kendimizi sorgulamamız gerekiyor.
Ne kadar haklı olduğumuzu değil, ne kadar vicdanlı olduğumuzu…
Ne kadar kazandığımızı değil, kaç kalbe dokunduğumuzu…
Ve günün sonunda kendimize şu soruyu sorabilmeliyiz:
“İnsan olarak bu dünyadan geçiyorum, peki ardımda insanlığa dair ne bırakıyorum?”
Bu satırları kimseye ders vermek için değil; zaman zaman çevremde ve bazen de kendi hayatımda eksikliğini gördüğüm değerleri hatırlatmak için kaleme aldım. Sağlıcakla, hoşça kalın…
Velhasılıkelam Evrensel bakış