Velhasılıkelam Evrensel bakış

AYDIN GEÇİNENLER Yazar aydındır Yazar karanlığı aydınlatan ışıktır… Eline kalemi almış Hintli yosması Bana kendini tarif ediyor Bende sana mahsunu  üstad dan dem vurayım öyleyse, İt görirem kurt görirem Korkmire balam Korkmirem.. Kalem çok agır bir silahtır bazen, Nasıl ve kime göre kullanacağını iyi bilmek gerek!?? Ben aydın bir yazarım …

gözlerim sürgün aklım isyan düşleri… yüreğim suskun bir çocuk sözlerim muhbir kuşları.. ahh.. yaylım yağmurlarla ışıyan hüzünler “pirim” ince sevinçlere yol gösteren.. ve, bir görkemin buketi gibi şafağında tazelenen mavilerde mülteci umutlarım…. …..Oya Demirel…

Saymadım günleri Dünleri … Boğum boğum oldu zaman Nicedir tütüyor kokun Gönlümün bacasında Vazgeçtim pazartesi sendromlarından Sahi şimdinin geçmişten ne farkı var ? Kimse vaad vermez oldu Bilinmezliğe evrildi cümleler Gelecekten müjdeler yok haberlerde Şükür ben bugünü kurtardım Bana ve benden sonraya kalacak Gülümsemeler açtırdım göğüs kafesimde Gülümsemek buluşacıdır derler …