Etiket Arşivi:#serpil nur abiral

  Bu devirde en zor şey artık umut kurmak değil… Umut kurmaya cesaret etmek.   Ev almak hayal… Kiracı olmak işkence… Ev boyatmak bile lüks artık…   120 metrekare bir evin boya badanası, Dört yıl önce 4 bin liraydı… Bugün 40 bin lira…   Rakamlar büyüyor, ama hayat küçülüyor.   …

  Madenciler sesini duyurabilecek mi?   Yoksa bir kez daha toprağın altındaki kadar, üstündeki hayatlar da mı gömülecek?   Bir gecede değişen kaderler var bu ülkede.   Baba, ata toprağı… Dededen kalma zeytinlikler… Bir imza, bir karar ve ardından gelen kepçeler…   Toprağın üstündeki yaşam sökülüp atılırken, altındaki maden uğruna …

    Neye, nasıl sevineceğimizi unuttuğumuz şu günlerde…   Sevinin çocuklar, Övünün büyükler 23 Nisan kutlu olsun…Bu şarkı çocukluğumuzun bayram şarkısı…    Bugünse Adı bayram, içi buruk.   Bir yanda çocuk kahkahaları olması gereken okul bahçeleri, öte yanda suskunluk… eksik kalan sesler… Yarım kalan hayallerin ağırlığı çökmüş yüreğimize.   Sevinmek …

“Soğuk taşlarda uyudum, düşlerim ince sızı Bir sevda uğruna tükettim koskoca bir yazı Adını içimden söylerim, kimse duymaz sesimi Ben kendime geç kaldım, hayat aldı hevesimi” Sokaklardan şöhrete uzanan bir yol… Ve henüz 42 yaşında, o yolun tam ortasında atmayı bırakan bir kalp. RIZA TAMER… Bu sadece bir ölüm haberi …

  Bugün 21 yaşında bir genç kız kendini köprüden bıraktı. Adı KÜBRA… Dün bir müzik adamı, Erol Köse, hastalığının ağırlığın dayanamayarak 16. kattan kendini boşluğa bıraktı. Yarın kim? Asıl soru bu… Biri hasta… Diğeri hayatının baharında… Ama sonuç aynı. Demek ki mesele sadece hastalık değil. Demek ki mesele sadece bir …

  Çanakkale’yi unutanın bayramı da eksik olur Aynı sofraya hasret bir milletin bayramı 18 Mart… Bir milletin küllerinden yeniden doğduğu gün. Çanakkale; imkânsızlıkların inanca yenildiği, yokluğun direnişe dönüştüğü bir destandır. Vatan uğruna gözünü kırpmadan can verenlerin yazdığı bu tarih, ne kalemle ne sözle anlatılabilir… Çünkü onlar, tarihi kanlarıyla yazdılar. “Ben …

  Sahur yapayım derken iki gün önce yayınlanan bir haber çıktı karşıma. Kayıtsız kalamadım.   Milli Eğitim Bakanımızın sözleri…   “2002’den önce okullarda tuvalet bile yoktu.”   Doğrusu güleyim mi, ağlayayım mı bilemedim.   Ben 68 yaşındayım. İlkokulu İstanbul Bomonti’deki Talatpaşa İlkokulu’nda okudum. Okulumuzda tuvalet vardı. Hem de gayet temizdi. …

Kadın cinayetleri, istismar ve şiddet haberleri her geçen gün artarken, sadece mesajlar paylaşarak 8 Mart’ı kutlamak gerçekten yeterli mi? Bir yanda çiçekler, kutlama mesajları, sosyal medya paylaşımları… Diğer yanda her gün gelen kadın cinayeti haberleri. İnsan ister istemez soruyor: Kadınlar öldürülürken 8 Mart’ı gerçekten kutlayabilir miyiz? 8 Mart Dünya Kadınlar …

  “Bugün özgürlük diye alkışlanan, yarın toplumun çöküşüne dönüşebilir.”   Mübarek günlerdeyiz… Rahmetin, merhametin, sabrın konuşulması gereken günlerde.   Ama dünya yine kan kokuyor.   Bir lider öldürülüyor. Üstelik ailesiyle birlikte. Ülkede 40 gün yas ilan edilirken, başka sokaklarda başörtülerini atan kadınlar, özgürlük sloganları atan kalabalıklar, sevinç gösterileri yapan gruplar …

  İstanbul sanat kentidir derim hep… Geçtiğimiz hafta yine o buram buram tarih, sanat ve hatıra kokan şehirdeydim. Meğer ne çok özlemişim doğduğum, doyduğum bu şehri… İlk durağım, o muhteşem manzarası ve mistik havasıyla insanı içine çeken Pierre Loti  Eminönü’nün kalabalığı, Galata’nın vakur silueti… İstanbul yine bildiğimiz gibi; karmaşık ama …