Velhasılıkelam Evrensel bakış

Ruhumun hürriyeti ile bedenimin mecburiyeti arasında savrulup duruyorum. Dünya denilen bu âlemde, olması gerekenlerin vakti ile içimde dolan zamanı bekliyorum. Zaman kavramının sonsuzluğu ile, vakit kavramının kıstırıcılığı, ne fani bir eylemler bütünü olduğumu bir kere daha yüzüme vuruyor. Hayat akıp giderken, içinde direnemeyen ben, sanki zaten hep dörtnala koşmayı beklemiş. …

sular kırılganlığın naif yolculuğunda mahzun gülüşlerle yükseldi bak…. geçip gidiyor bir kuş sürüsü gibi uçuşan zamanlar, çığlıklarını yaşamın ince perdesine bırakarak… ezgilerin koynunda özlem rengine boyanan bir sessizlik kapladı günü…. gölgeler asılı kaldı yüksek tutkuların gözlerinde…. bir feda ediş gibi kaybolup giden mavilerde ağladı serin düşünceler…. gecenin dansında deniz ve …

Köpükler öperken ayaklarımdan Dalgayla yok olup gittiğim sensin Hiç taviz vermeden dileklerimden Yüreğimi alıp gittiğim sensin Gönlümden geçene uyduğum zaman Elleri başıma koyduğum zaman Hüzün elbisesi giydiğim zaman Düşünceye dalıp gittiğim sensin Rağbet etmem mert olmayan fertlere Konduramam gönlü alçak yurtlara Yalancı dünyada fani dertlere Paydos zili çalıp gittiğim sensin …