Velhasılıkelam Evrensel bakış

Kimse bilmeden Boyarım gönül duvarlarını Alı al moru mor olurum Kâh ateş kırmızısı olup Dağlanır yüreğim Kâh karaya çalar yüzüm Beyaza bürünüp sarmalanır Bedenim sensizlikte kefen giyer Tenim Kimse bilmeden Titrer mum ışığında alev Geceler uzar Gölgeler düşer odaya Avaz Avaz çığlıklar Yalnızlığın sıratından geçerim Öznesiz eylemler düşlerim Sana varmaz …

  Mutabık kalalım biz bir hususta Vurgunların çok olmaya başladı Güvendiğim dağlar koyunca posta Aklım bana takılmaya başladı Gezmeyince ortalıkta suretin Olmayınca vuslat için gayretin Dayanılmaz hâl alınca hasretin Canım hepten sıkılmaya başladı Gülümseyen yüzü sarınca kuşku Sevdanın hükmüne kalmadı coşku Kâbe’ye denk olan gönlümün köşkü Temelinden yıkılmaya başladı Etmeyince …

Acıyı ve tatlıyı, Zoru ve kolayı, Güzeli ve olumsuzu Akı ve karayı, Gücü ve zaafı, Nimeti ve sabrı Duayı ve hüznü Yani bu alemin tüm zıtlıklarını birbirine dönüştürmeyi sağlar… Bu zıtlıklar arasındaki geçişlerin sırrı, ONLARA NASIL BAKTIĞIMIZDA, ONLARLA NE YAPTIĞIMIZDA’dır! .. (Coelho )SİMYACI kitabında şöyle der; ”Biz daha iyisi için …