Velhasılıkelam Evrensel bakış

“Sevgi, ve Ego, aynı kapta barınmaz”.. “Sevginin masum duygularıyla anlam yüklenirse “put” kıran oluverir tüm düşünceler”.. …. Ve… Samimiyet, doğallığın inceliğin kollarında taşır nezaketi tüm gönüllere… Oya Demirel..

İnsan kendi özüne benzer en çok Kendi toprağına Kendi insanına Ne kadar farklı olmaya çalışsa Giyimiyle ,sözcüğüyle Bir yerde döner yine özüne Farklılık bir beden büyük gelir O hep kendine has çocukluğuyla Kendine bitişmiş karakterini Arar yıllar geçtikçe Sonra başlar bizim zamanımızda Cümleleri İnsan en çok geçmişine saklanır Özüne ,sözüne …

  Ne de olsa gidişin nemli bir sonbahar sabahıydı… Yok yere gelmeni bekledim yıllar boyu… Kolu kırık ,boynu bükük yalnızlıklarımı sardım boynuma Kendimi unuttum aynalarda baştan ayağa Caddeler seni sayıklamıyor artık… Kulağıma seslenmiyor bulutlar adını Yarı yoldan dönüyor sevdalarım.. Her yürekte misafir olamadım gitti, biliyorsun.. Kaldıramaz her baba yiğit sevdalı …