Kendi kendine konuşan bir meczup,
Demiş ; nedir bu sürekli akıp giden zaman,
Kendi kendine; zamandır akan.
Sen nereye , zaman nereye…
Hem sen kimsin ki zamana soru sorarsın.
Kendi kendine ; E ben benim ,
Hemde bende ki benim.
Başka kim olabilirim ki,
Bir tane ben varken.
Kendi kendine ; sadece sen isen ,
Nedir bu merak,
Akan zamandır , sen nesin !
Kendi kendine ; e ben benim ,
Zamanda da ben benim,
Ama zamanda beni bulmak,
Beni benden alıyor .
Kendi kendine; bu bilinmez bilinirlik,
Bende ki beni benden alıyor,
Böyle giderse ne ben benim ,
Ne de bendeki ben …
(UMAY TATAR)
Velhasılıkelam Evrensel bakış