Bir Sarnıçta Dönen Sema, İçimde Uyanan Hafıza Binbirdirek Sarnıcı’na girdiğimde ilk hissettiğim şey serinlik değildi; sessizlikti. Taşların taşıdığı o ağır ama sakin sessizlik. Sanki orası bir mekân değil de, zamanın bir yerinde durmuş bir hafıza gibiydi. Işık loştu, sesler yavaş. Ve sonra sema başladı. Dönen bedenlere bakarken bir gösteri izlediğimi …
Daha Fazla Oku
Velhasılıkelam Evrensel bakış