Velhasılıkelam Evrensel bakış

  süzülür ışıklara gönlümün can kadehi. serzenişte sessizlik hazineleri.. yollara düşer yorulan günler yarım kalmış sohbetlerle. vuslata eyvallah der aklımın intizarı gezinir gazellerde bengi suların sırlı sözleri dağılır altı yöne yüreğimin kanat çırpan kuşları… ve, gül yaprağına yazılan düşlerle yedi arşın üzerine kurulur, yeşil nurdan bir kelebeğin duası…. …..Oya Demirel…

Sen İstanbul kokardın Tuzlu mavilik sinerdi avuçlarıma Saçların rüzgara eşlik ederdi Gözlerim gözlerinle buluştuğunda Boğazda harp çıkardı Kalbimde yek pare top atışları Sen kalesini teslim etmeyen asker Ah sensiz ne nağralar atardım Arnavutköy sokaklarında Balatta köhne bir ev gibiyim Şimdilerde Ruhumu sarmış örümcek ağları Kalbim de ahşap zeminin eski çatırtıları …

  Yüreğinden geleni, yazanların hâlinden Anlayamaz hayvanat, it ürür kervan yürür Hedefe yöneleni, ayırmak zor yolundan Bilir bizim memleket, it ürür kervan yürür Vicdansızlık yaparak, insafa gelmeyenler Sarf ettiği sözlerle, haddini bilmeyenler Yüreğinde edepten nasibi olmayanlar Koparsa da kıyamet, it ürür kervan yürür Eşreften olanların, leke olmaz aslında Güzel insan …