İnsanları düşünürüm, sonra hayatı, sonra ülkemi. Sürekli düşünmeye meyillenen zihnim tüm dünyanın, bilebildigim yaşanmışlıklarını, durmadan süzgeçten geçirir sanki … İnsan düşünen bir var edilmiş olduğu için insandır. İnsanı insan eden en kıymetli unsur tefekkürdür. Nitekim düşünürüm.
İnsanları düşünürken sanki her tanıştığım yeni bir kitap gibi gelir bana . İyisiyle kötüsüyle bir bütündür o kitap. Hani bazı kitaplarda sevmediğimiz olaylar olur ya , huzursuz oluruz . İnsanlarda öyledir. Bazı huyları, nitelikleri bize batar , sevemeyiz. Bize göre değildir. Uzaklaşırız zamanla.
Hayatı düşünürüm, yaşadığımız her olay , oluşat bize getirir ve götürür. Bizden alır ve bize verir . Nasıl baktığımızla da alakalı olarak hayat eğiticidir . Tıpkı insanın insana sebepli gelmesi gibi.
Ülkemi düşünürüm ve görürüm ki , bulunduğu aile , çevre, sokak, memleket nasıl da etkiler insani . Mesela kimi köyünden utanır, kimi ailesinden , kimi anasından kimi babasından. Dolayısı ile kendini sevemez , kabul edemez . Ya da sosyal statü kaygısı ile geçmişi ile barışamaz, yine kendini sevemez . Mesela, bir çocuk doğar köyde ama büyüdükçe evrenselleşir , ne güzel değil mi ? İşte kimi bunu sindirir, özünü de sever, şimdiki anını da . Kimi de saklar , yine kendini tamamen sevemez . Ne acı!
Sonra bakarım ki her iş yine sevgiye döner ve her sevgi önce kendini sevmekle başlar. Kendini seven nede güzel sever sevmeyi .
Hayat insan, insan tam ise güzel ve memleket insanların insan olduklarında yaşanılır. Bütün olarak kendini sevmek ne özel bir hal . Dilerim ki her adem , kendini, beşeri ve ruhani özünü reddetmeden, tümüyle kendini sevsin . Sevsin ki sevmenin kıymetini ve gücünü idrak etsin . Işık şaçsın ve bir meşale olsun , diğerlerine de vesile olsun . Olsun ki karanlık sayesinde aydınlığın kıymeti bilinsin .
Kendinizi her unsurunuzla sevmeye çalışın. İşçi babanızla, ev hanımı annenizle . Aristokrat dayınız ile ya da feminist teyzenizle . Yani hepsini kabul edin ve sadece kendiniz olun ne iseniz o . Ve bilin ki her insan kıymetlidir aslında. Çünkü tektir , bir tane vardır . Her bir insan ayrı var edilmiştir. Bu nedenle kıymetlidir.
Aşağılıktır da , çünkü kaçar kendinden ve insanlıktan uzak bir davranış silsilesi ile, hayvandan daha aşağıda kalır. Hayatta iki tercih vardır, biri insan eder biri ise dünyayı yaşanmaz hale getiren bir mahlukat olur . Seçim ademoglunun . Düşünün, düşünürüm ben …
Velhasılıkelam Evrensel bakış