DÜŞÜNÜRÜM
İnsanları düşünürüm, sonra hayatı, sonra ülkemi. Sürekli düşünmeye meyillenen zihnim tüm dünyanın, bilebildigim yaşanmışlıklarını, durmadan süzgeçten geçirir sanki … İnsan düşünen bir var edilmiş olduğu için insandır. İnsanı insan eden en kıymetli…
İnsanları düşünürüm, sonra hayatı, sonra ülkemi. Sürekli düşünmeye meyillenen zihnim tüm dünyanın, bilebildigim yaşanmışlıklarını, durmadan süzgeçten geçirir sanki … İnsan düşünen bir var edilmiş olduğu için insandır. İnsanı insan eden en kıymetli unsur tefekkürdür. Nitekim düşünürüm.
İnsanları düşünürken sanki her tanıştığım yeni bir kitap gibi gelir bana . İyisiyle kötüsüyle bir bütündür o kitap. Hani bazı kitaplarda sevmediğimiz olaylar olur ya , huzursuz oluruz . İnsanlarda öyledir. Bazı huyları, nitelikleri bize batar , sevemeyiz. Bize göre değildir. Uzaklaşırız zamanla.
Hayatı düşünürüm, yaşadığımız her olay , oluşat bize getirir ve götürür. Bizden alır ve bize verir . Nasıl baktığımızla da alakalı olarak hayat eğiticidir . Tıpkı insanın insana sebepli gelmesi gibi.
Ülkemi düşünürüm ve görürüm ki , bulunduğu aile , çevre, sokak, memleket nasıl da etkiler insani . Mesela kimi köyünden utanır, kimi ailesinden , kimi anasından kimi babasından. Dolayısı ile kendini sevemez , kabul edemez . Ya da sosyal statü kaygısı ile geçmişi ile barışamaz, yine kendini sevemez . Mesela, bir çocuk doğar köyde ama büyüdükçe evrenselleşir , ne güzel değil mi ? İşte kimi bunu sindirir, özünü de sever, şimdiki anını da . Kimi de saklar , yine kendini tamamen sevemez . Ne acı!
Sonra bakarım ki her iş yine sevgiye döner ve her sevgi önce kendini sevmekle başlar. Kendini seven nede güzel sever sevmeyi .
Hayat insan, insan tam ise güzel ve memleket insanların insan olduklarında yaşanılır. Bütün olarak kendini sevmek ne özel bir hal . Dilerim ki her adem , kendini, beşeri ve ruhani özünü reddetmeden, tümüyle kendini sevsin . Sevsin ki sevmenin kıymetini ve gücünü idrak etsin . Işık şaçsın ve bir meşale olsun , diğerlerine de vesile olsun . Olsun ki karanlık sayesinde aydınlığın kıymeti bilinsin .
Kendinizi her unsurunuzla sevmeye çalışın. İşçi babanızla, ev hanımı annenizle . Aristokrat dayınız ile ya da feminist teyzenizle . Yani hepsini kabul edin ve sadece kendiniz olun ne iseniz o . Ve bilin ki her insan kıymetlidir aslında. Çünkü tektir , bir tane vardır . Her bir insan ayrı var edilmiştir. Bu nedenle kıymetlidir.
Aşağılıktır da , çünkü kaçar kendinden ve insanlıktan uzak bir davranış silsilesi ile, hayvandan daha aşağıda kalır. Hayatta iki tercih vardır, biri insan eder biri ise dünyayı yaşanmaz hale getiren bir mahlukat olur . Seçim ademoglunun . Düşünün, düşünürüm ben …
