Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Ah annem! İyi niyetlim, kuş yüreklim. Çırpınışın reva mıdır, yükü dünyadan ağır ömrüne.Kime yarandı çabalayan ellerin. Gözlerindeki inci tanelerini kimler için heba ettin, bidüşünsene. Oradan oraya koşturdun da şöyle bir uzanıp yatmadın hasta olduğunda bile. Ahannem! Merhametlim, yufka yüreklim.. Mahallenin kendisinin açlığını dert ederdin kendine..Sabahın ilk ışıklarıyla uyanıp, herkesten sonra uyurdun. Fedakârlık sendeydi, vefa sende..Sırtını ısıtan bir soba kadar olmadı, dost sandıkların. “ Olsun” derdin hep, “ olsun insanlıkbende kalsın” Ah annem! Pamuk yanaklım, cennet bakışlım. Kimseler anlamadı teki kalmışfincanını, rengi solmuş ve tüyleri çoktan dökülmüş halını.. Dedemden kalma köstekli saati,atmadın, attırmadın..Yıllarca, eskisi olmayanın yenisi olmaz, der dururdun ya hani… Cefayıda gördün, yokluğu da. Bir kat yorgan, bir tahta sandıkla, çocuk yaşta düştün gurbetinkucağına…Oyun oynayacak çağda, kucağında bebekler.. O yana, bu yana savruldun hayatrüzgarındı…Ah annem! Temiz yüreklim, nasıl da şefkatli bakıyor, bilsen gözlerin.. Kimseninbilmediği gün ışığına çıkmamış sözlerin. Bilsem, hepsini bi yere not ederdim. Ah annem!Kıymetlim. Saçlarından güller saçılır, yüzünde hep Nur, ne desem az gelir seni anlatmaya!Bir Melek ki; her gün kanadına ben mecbur, varsa bir cennet; koynunda saklı durur…Bazı kadınlar toprağa basar ama izleri gökyüzünde kalır,Onların adı “IŞIK”tır.Bazı kadınlar susarak anlatır en derin hikayeleri, bir bakışıyla kitaplar yazdırır,Onların adı “ANLAM”dır.Bazı kadınlar kırılır…Ama dağılmaz,Parçalarından yeni bir dünya kurar,Onların adı “ DİRENİŞ” tir.Bazı kadınlar gecenin en karanlık yerinde bile, sabahı içinde taşır,Onların adı “ UMUT”tur.Bazı kadınlar bir dokunuşla iyileştirir,Hiç konuşmadan sarar yaraları,Onların adı “ ŞİFA” dır.Bazı kadınlar giderken bile kalmayı başarır, bir kokuda, bir şarkıda, bir hatırada…Onların adı “İZ” dir.Bazı kadınlar kalbin en derin yerine dokunur, orada kendine bir sonsuzluk kurar,Onların adı “ HİKAYE” dir.Ve bazı kadınlar…Ne bir kelimeye sığar, ne bir zamana…Onlar yaşanır, hissedilir, unutulmaz.Onların adı “ SONSUZLUK” tur…
