KORKU VE CESARET…

Öğleden sonra sağanak bir  şekilde yağan yağmur tarafından epey bir ıslanmıştım. Çünkü; sabah evden çıkarken şemsiye almamıştım. İşyerinden çıkıp  Durağa gelene kadar sırılsıklam olup, üstüne üstlük hapşırmaya başlamıştım.

Aman Allah’ım.!! Hasta olursam ne yaparım” çalışamam, patron izinde vermez diye düşünürken otobüs durağında sadece üç kişi olduğumuzun farkına varmıştım. Hep böyle mesaiye kalınca  iş çıkışı eve gidene kadar içimi  bir korku alırdı. Ya  ipsize sapsıza denk gelirsem, biran önce eve gitmek ve kendimi güvende hissetmek istiyordum.

Durakta kadın olarak tektim iki de erkek vardı. İçlerinden biri yanıma doğru yanaşıp ateşiniz varmı diye sordu.

Hayır maalesef yok dedim ve kafamı başka yerlere doğru çevirip, dikkat dağıtmaya  çalıştım.  Otobüs ne kadar gecikti ya.!!  sinir olmaya başladım. Oysa ki normal saatiydi ben paniklemiştim. Olduğum  yerde bir ileri bir geri adımlar atmaya başlamıştım. Çakmak soran genç bir tuhaftı kendi kendine konuşuyor, arada bir bize bakarak kafa sallıyordu. yanımdaki geç benim tedirgin olduğumu anlayıp yanıma doğru gelip, sessizce” korkma abla otobüs birazdan gelir bir kaç dakikası kaldı, dedi. Kafamı sallayarak onaylamıştım biz öyle konuşunca, o tuhaf genç yavaşça yanımıza gelip sizler nerede oturuyorsunuz diye bize  sordu. Ben şaşkındım ne diyeceğimi bilememiştim cevap vermek bile istemiyordum. O sıra yanımdaki genç ne yapacaksın dedi’ ‘ne celalleniyorsun kardeş.!! öylesine sordum, dedi.

Ben içimden biran önce otobüs gelse de binsek, bu gençte tuhaf bir şey var kötü niyetli belli ki diye” geçiriyordum.

yanımızdan biraz uzaklaşmıştı, ama arada bir dönüp dönüp arkasına bize bakıyordu. ben yanımdaki gence aman kardeşim gelir bir şey der sen cevap verme boş ver bunlardan korkulur  ne yapacakları belli olmaz kafası iyi değil dedim. O da bana” abla  hep susmaktan bu hale geldik.! bunların yüzünden oluyor her ne oluyorsa. Kadın cinayetleri taciz tecavüz….

Sen hep böyle gecemi çıkıyorsun işten abla” dedi. yok kardeşim eşim geliyor almaya onunda bugün işi çıktığı için ben otobüsle giderim dedim. O bir kaç dakika içinde iyi ki varmış yanımdaki genç, ya tek olsaydım ne olurdu dedim kendi kendime. Karşıdan otobüsü görünce hemen ayaklanıp otobüsün durmasını bekledik. Oda gelmişti yanımıza ikimize çarpa çarpa önümüze geçti, ve arka koltukların birine oturdu. Bizde oturduk, genç bana abla nerede ineceksin diye sordu. Bende durağın adını söyleyince, ben senden önce ineceğim” inmeden”  isterseniz eşiniz evdeyse arayın sizi duraktan alsın dedi. Zaten öyle yapacağım dedim. Biz ters oturduğumuz için o gençle  arada bir göz göze geliyorduk ben çok tedirgin olmuştum. İçimden inşallah benden önce iner diye düşündüm. Âmâ maalesef her durakta çaktırmadan takip etsem de olduğu yerde telefonuyla oynuyordu.

bir an göz göze geldiğimizde bana gülümseyerek kafasını sallamıştı. Onun o hareketi beni o kadar korkutmuştu ki elim ayağım titremeye başlamıştı. Kalbim çarpıyor, dişlerimi sıkıyordum. Yanımdaki genç iyi geceler deyip otobüsten indi. Ben  eşimi aradığımda daha eve gelmediğini yolda olduğunu söylemişti. İşte o an anladım ki tek başıma eve kadar yürüyecektim…

İndim o da indi” hızlı adımlarla yürümeye başladım, oda hızlandı.. sonra biran kendi kendime dedim ki yavaşlıyayım bakalım ne yapacak derdi nedir diye söylenirken” aklıma bir şey gelmişti. O an kalbim küt küt atıyor nefes almam bile değişmişti. Olduğum yerde durdum… arkamı döndüm.” onun bana yetişmesi için bekledim. Yaklaştı” lakayt bir şekilde, ne oldu korktun mu dedi.!! yooo neden korkacağım.” yaklaş hele’ dedim. dünden hazırsın dedi” ve elimi çantama attım   geri çekildi benim çantamdan hiç bir zaman eksik olmayacağı biber gazını çıkarıp yüzüne doğru  püskürttüm.!!!!

tahmin edersiniz” feryat figan… hemen polisi aradım…

Bu gibi hayatı boşa alıp insanların canını yakanlar oldukça, biz kadınlara rahat yok.

Onun için çocuk yetiştirirken öncelikle aile terbiyesi ve ahlakı yerinde birer bireyler yetiştirmek  bizim boynumuzun borcudur.

Bu  yaşanmış bir olaydır..

 

hakkında Dilek ŞENOL

Dilek ŞENOL

Ayrıca Kontrol Et

NE HALDEYİZ…

  Ne hâldeyiz… Artık bu bir soru değil, her sabah yüzümüze çarpan bir gerçek. Bir …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir