Velhasılıkelam Evrensel bakış

  Birine kırıldığında bile onun neden öyle davrandığını anlamaya çalışıyorsun. Yorgun, üzgün ya da korkmuş olduğunu fark edip yumuşuyorsun. Ama aynı anlayışı kendine göstermekte zorlanıyorsun, değil mi? Kendine öfkelendiğinde, “Bunu nasıl yapabildim?” dediğinde, aslında yalnızca insan olduğun gerçeğiyle karşılaşıyorsun. Ve o anlarda en çok ihtiyacın olan şey cezalandırmak değil, şefkatle …

Yaşanmamış sevgisiz Hayatın bedeli ödenir mi? Çekinme anlat Bana her şeyi. Feleğin çemberinde Geçelim beraber Şu burnundan Kıl aldırmayan adam Mutlu mu sanki? Varmış gibi Yokmuş gibi Aklım şu aralar Karışık sanki… Aldım tarttım Düşündüm, caydım.. Ben kendim için Bu hayatta ne yaptım? Bu sorular inan Ağlatıyor beni… Med cezirliyim …

Boşluk…  Sadece kendi sesimi duyuyorum. Yalnız kalmayı seven ve bunun bir ihtiyaç olduğunu savunan biri olarak, bu sessizlik fazla, şimdilik… Her şeyi en baştan anlamlandırmaya başlıyordum ki, anlamanın da pek faydası olmadığını fark ettim. Eylemsiz kalmaya alışkın olmayan beynim ve bedenim, eylemsiz kaldıkça bilincimle daha samimi olmak zorunluluğunu doğurdu. Bu …