Velhasılıkelam Evrensel bakış

  Ucuz ölümler ülkesi Serpil Nur Abiral yazdı Ne zaman oldu da böyle olduk? Ne zaman “ucuz ölüm” bu kadar sıradanlaştı da kimsenin içi titremez oldu? Bir otel yangınında bağıra çağıra ölmek… “Al aileni gel memleketine” diye çağırılan bir ailenin, geldikleri gibi topluca yok olması… Kokoreçten, lokumdan, kumpirden, ruhsatsız parfüm …

  ​İnsan ilişkilerinin karmaşık dansında, çok zorlandığımız adımlardan biri “Hayır” demektir. Toplumumuzda genellikle nezaket, uyum ve yardımseverlik erdemleriyle özdeşleştirilen “Evet”in aksine, “Hayır” kelimesi bencil, kaba veya işbirliğine kapalı algılanabilir. Oysa, “Hayır” diyebilme yeteneği, pasif bir direnç değil, sağlıklı kişisel sınırların korunması ve kendi zamanımızın, enerjimizin ve önceliklerimizin aktif bir şekilde …

Emirgân’da bir sokak. Arabasını zor iterek yokuşu çıkmaya çalışan bir eskici amca. “Eskici!” Diyor sanki. Zor yürüyor, arada sesi yankılanıyor sokakta. Arabasında daha pek bir şey yok. Arkada eski bir bina. İçi boşalmış. Duvarlarını sarmaşık sarmış. Kim bilir kimler yaşadı, Böyle evler var aralarda. Kimini yapmaya çalışıyorlar. Çoğu kendi haline …