Velhasılıkelam Evrensel bakış

Bazen insanı büyüten şey hız değil, yavaşlamanın gücüdür. Bazen insanı büyüten şey, hızla koştuğu yollar değil;yavaşladığında duyduğu nefesidir. Biz hız çağında yaşıyoruz.Daha çok yetişmek, daha çok başarmak, daha çok göstermek zorundaymışız gibi…Saatler hızlanmış, yollar kısalmış, hayat hızla akarken;insanın ruhu bu tempoya ayak uyduramıyor. Çoğu insan yavaşlamayı “geri kalmak” sanıyor.Oysa ben …

  Bazen öyle anlar olur ki, küçücük bir şeye öyle büyük bir tepki veririz ki… Kendimiz bile “Bu ben miyim?” diye şaşırırız. Aslında o anda patlayan öfke, yaşadığımız olayla ilgili değildir. O, içimizde uzun zamandır biriken duyguların yaptığı sessiz bir isyandır.   İşte tam da bu yüzden, bastırılmış öfke aslında …

Bazen düşünüyorum da… Özel sektörde çalışmak sadece bir iş değil, sanki sürekli diken üstünde oturduğun bir hayatta kalma oyunu. İnsanların yüzüne bakınca sıcak bir gülümseme görüyorsun, ama arkana döndüğün an o gülüşün bir maske olduğunu anlıyorsun. Özel sektör gerçekten bir kurtlar sofrası. Kimse bunu yüksek sesle söylemez ama herkes bilir. …