Velhasılıkelam Evrensel bakış

  Genelde sizlerle paylaşacağım yazılarımı gece yazıyorum. Sessiz, sakin telefon çalmıyor. Kucağımda kediciğim Nazlı kızım uyuyor. Her dönüşünde elime koluma değiyor ve yazı bozuluyor. Haydi yeniden cümleyi toparlamaya çalışıyorum. Saat gece yarısı 03.32 son satırları yazıyorum artık laptopu kapatacağım. Aman Allah’ım, bir gümbürtü… Kucağımdaki Nazlı’ya sarılmışım. Koltukta ileri geri gidip …

Yakınlaşan ekranların, uzaklaşan kalplerin çağında… bağ kurmak hâlâ mümkün mü? Son zamanlarda en çok şunu fark ediyorum: İnsanlar birbirine hiç olmadığı kadar yakın… ama bir o kadar da uzak. Ekranlar mesafeyi kısalttı, ama kalpleri birbirinden uzaklaştırdı.Konuşur gibi yapıyoruz, dinliyormuş gibi… görüyormuş gibi… ama çoğu zaman kimsenin kimseyle gerçek bir teması …

  Sazın ,sözün ,yiğidin harman olduğu,doğduğum,havasını soluduğum ,hasreti içimizi sızlatan güzel Anadolu şehri ”Sultanşehir “Sivas için kaleme aldığım bir şiiri paylaşmak istiyorum   Ne çok güzeldir o benim Sivas,ım İçimde sönmeyen közlerim vardır, Ayrılık oldu yürekte bir sızım, Sivas,tan uzakta özlemim vardır Ok olur kirpikler ,çatılır kaşın Asalet sendedir eğdirme …