KARINCA MİSALİ…..

 

Karınca böyle yaşadı
Karınca kararınca
Hiç yolundan dönmedi
Ne yağmurlar yağınca
Ne yaprak sararınca

Yola bir iz bıraktı
Menziline varınca
Bir tek soru sormadı
Eller yükü alınca

Tek bir damla dökmedi
Umudu kararınca
Yarıdan devam etti
Yükü sırta alınca

Karıncanın erzağı
Gündöndü çekirdeği
Biri ağır gelmedi
Nimetini bulunca

İçindeki güneşle
Yol alınca karınca
Yıldız hiç düşlemedi
Özün ufuklarınca

Yük dövdü nimet düştü
Rüzgar kesti yolunu
Azmini bırakmadı
Gözü açık karınca

Bıkmadan usanmadan
Çizgi yolu hep geçti
Sonsuz huzuru için
Sessiz çileyi seçti

Yollar menzile erer
Güne bakan yanınca
Nasıl yolundan döner
Şu sabırlı karınca

İlmin aşkın narınca
Toprağa sarılınca
Hak gününe varınca
Büyü küçük KARINCA

Hayatın dikenleri
Yüreğimi yarınca
Gözlerim ize bakar
İşte orda karınca

Bana bir ibretsin sen
İnsan haddi görünce
Yoluma ilhamsın sen
Elime duamsın sen
Gönlü derviş karınca                                                                                                                                                                                                                                                                                                           Rana İslam DEĞİRMENCİOĞLU

(03.06.2010,saat 12.12…Bir göz, sokak kapısındaki merdivenlere oturmuş basamağı tırmanan karıncayı izliyor…Okul Bahçesi- Ankara)

* Bu şiir İnsanın Yazısı Edebiyat kitabına da girmiştir.

hakkında Rana İSLAM DEĞİRMENCİ

Rana İSLAM DEĞİRMENCİ

Ayrıca Kontrol Et

   ALLAH  BAĞIŞ’LASIN

         ALLAH’IM SEN BÜYÜK VE YÜCESİN BİZİ BİR KEZ DAHA VE SONSUZ …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir