Bazen uzaktan severken,
Düşünceler sarar, yorar beynimi.
İşte o an bir fikir gelir, aklıma sonra düşünürüm.
Geçmişimi, geleceğimi ya da anımı,
Zamanın içinde yolculuğa çıksam,
Dönebilseydim yaşadığım yılların en başına.
Döndürüp sarıp sarıp bakabilsem anılarıma,
Elimde olsaydı tekrar, yazabilsem kaderimi,
Ayrılıkları silerdim işte o zaman!
Ve sen hep yanımda olurdun.
Gözlerin ise en büyük hediyendi bana,
Canımı canımdan ayırmazdım.
İçimi dışımı senle doldururdum.
Bir gülüşün yeterdi kalbimin atmasına,
Yüreğimin yağmurları düşse toprağa,
Yağmur kokan toprakları toplasam avuçlarımla.
İki adım ötede düşlerimde, hayalinle vurulurken.
Yüreğimin kafesi durduramayor ruhumu!
Bir kuşun kanadı gibi kırıktır kanatlarım.
Kıyametler koparken sürgündür bedenim.
Ayrılık sözleri ağırdır dayanmaz yüreğim,
Yürüdüğün yollarda nerede ayak izlerin.
Bırakmazdı ellerim sıkıca tutardı ellerini,
Gücüm yetseydi eğer sarıp sarmalardım seni…
Sayfalara sığdıramazdım senle geçen günlerimi…
Son demimdin yüreğimin içinde demlenen,
Ne güzeldi birlikteydik eskiden,
Gülüşünde saklıydı masumiyetin,
Sevgi doluydu bakışların,
Yüreğimi de alsam yanıma,
Geride bırakmadığım seninle,
Senle çıktığım bu yolculukta.
Ben seni ikimizin yerine de seveceğim,
Sen benim masumiyetimin tek yanısın,
Uzaklarda olsan da hep seveceğim seni.
Hiç bırakmazdım ellerini, Ah elimde olsaydı…
Dilek Avcıoğlu.
Velhasılıkelam Evrensel bakış