
Anılarını bitir de gel
Her şeyi unuttuğuna eminken
Yalnızlığına yorulsun hırçınlığın
Gözlerinde gülüşünle gel
Çözülsün yüzünden yılgınlığın.
Sonbahar ağacına benzer
Dökülür yaşanmamış takvimlerin yaprakları
Sararmış kurumuştur geçen günlerin
Yenileyip tüm sözlerin anlamını
Bitmeyen, izlerin özlemidir yaran
Hala, en az soluk alışı kadar gerçekti.
Ardın sıra yanan ışıklarla,
Geceyle gelirdi sohbetlerin
Yaşanmamış bahardı gelişin
Yeterdi sarmaya yaramı,
Yalnızca sabredişlerimin ödülü
Böyle başlardı akşamları.
Sakın gözlerini kapatma,
Uykusuz düşlerinde,
Sabahın ayazında
Terk edip gidişlerin kalır aklımda
Böyle yapayalnız bir denizde
Solmuş yapraklar kaldırımda
Yürekte bir yangın dilimde intizarı
O yalnız gecelerin sessizliğinde
Nasıl anlatayım yakamozlardan doğuşunu
Zamansız sislerin içinde.
Dilek Avcıoğlu.
Velhasılıkelam Evrensel bakış