Aklımızın aldıklarına biat, almadıklarına itiraz… Bu insan bilincinin doğasında var. Akıl, sınırlarını zorladığında, anlamakla kavrayamamak arasında bir gerilim yaşar. İşte o anda “itaat” ya da “itiraz” kararları doğar.
Dünya, sadece maddi varlıkların sahnesi değil; görünmeyen, sezgisel ve ruhani boyutların da açık alanıdır. Doğaüstü dediğimiz, aslında doğanın daha ince, daha yüksek titreşimli haliyle var olan boyutlarıdır. İnsanlık, binlerce yıl boyunca bu ince dünyaları deneyimlemiş, yaşamın özüne dokunmuş; ama modern zamanlarda bunu unutmuş ya da reddetmiştir.
Evren, büyük bir ayna gibidir. İçimizde ne varsa dışımızda da o yansır. Biz, küçük alemler, evren ise büyük alemdir. Her yıldız, her element, her ses bir anlam taşır. Kainatın ritmiyle uyumlanmak, yaşamın sırrını çözmenin kapısını aralar.
İnsanın gerçek uyanışı, kendini bilmesiyle başlar. Kendini bilen, yaratanı bilir. Çünkü ruh, evrenin sonsuz bilgisinin bir parçasıdır. Tarih boyunca farklı coğrafyalarda, farklı isimlerle bilge kişiler, ruhun bu derin sırrını açığa çıkarmaya çalışmış, insanlığa rehberlik etmiştir. Bu rehberler, insanın özüne dönmesini sağlayan ışıklar olmuştur.
Doğaüstü olanı korkmak ya da reddetmek değil; anlamak, kabul etmek ve onunla uyum içinde yaşamaktır esas olan. Kuantum, enerji, yıldızlar ve astroloji gibi kavramlar, kadim bilgilerimizin modern dille ifadesidir. Atalarımızın doğaya, gökyüzüne ve evrenin enerjilerine göre hareket etmesi tesadüf değildir; evrenle olan kadim bağıdır.
Bugün insanlık, bilgi çağında olmasına rağmen, birçok insan varoluşun özünü sorgulamamakta, ruhani bilgeliğe kapılarını kapamaktadır. Oysa uyanış, sadece dış dünyadaki gelişmelerle değil, iç dünyadaki derin farkındalıkla mümkündür.
Kozmik çocuklar, yıldız insanları ya da farklı isimlerle anılan bu yeni bilinç formları, evrenin yeni döngüsünün habercisidir. Onlar, geldiği yeri bilerek ve sezgisel olarak taşıdıkları bilgileri yansıtarak, insanlığın ruhsal yükselişine işaret ederler.
Evrenin sırları, insanın kendi içinde saklıdır. Kendi öz varlığımızı unuttuğumuzda, dışarıdaki karmaşalar ve kaoslar içinde kayboluruz. Fakat özümüze dönersek, doğanın gücüyle, yıldırımlarla, şimşeklerle dost oluruz; ışığın kendisi oluruz.
Bu yüzden, aklın sınırlarını zorlayarak, görünmeyeni, anlamlandıramadığımızı araştırmak, sorgulamak ve kabullenmek bir erdemdir. Metafizik gerçekler, korkulacak değil, keşfedilecek ve yaşamla bütünleşilecek kutsal hakikatlerdir.
Bilmemek değil, öğrenmemek ayıptır; çünkü bilgi, insanı yok eden değil, özgürleştiren en büyük güçtür. Uyuyan bilincimizi uyandırmak, varoluşun sırlarını hatırlamak artık zamanıdır.
Velhasılıkelam Evrensel bakış