Etiket Arşivi:#Dilek Tuna

  Hoşgeldin toprağıma, Dünyamıza… Geçen bıraktığından beri pek değişen bir şey yok buralarda. Ben, güne erken başlıyorum, Alaca karanlıkta içiyorum suyumu. Sonra açılayım diye bir fincan kahve yapıyorum kendime. Sabahın sessizliğinde yazıyorum böyle yine Hayatın hikayelerini. Hoşgeldin Aralık. Değişen bir şey yok evet dünyanın acıları aynı, Katlanarak büyüyor sadece, Şekil …

Mabetleri seviyorum. Gittiğim yerlerdeki camileri görmeye, oralarda dua etmeye, kendimle kalmaya çalışıyorum. Diğer dinlerin ibadet yerleri de ilgimi çekiyor. İstanbul İstiklal Caddesi’nde (Saint) Sent Antuan Bazilikası’nın önünden geçerken bir ses beni çağırıyor sanki. Kapısından giriyorum. Bir anda farklı bir dünyada buluyorum kendimi. İstiklal, her zamanki gibi yoğun. İnsan seli akıyor …

      Mustafa Kemal Atatürk’le tanışmam, ilkokula başladığım yıl olmuştu.   Okul koridorundaki büyük boy fotoğrafını görünce önünde öylece kalıp, hayranlıkla uzun uzun incelemiştim.   Çocukluğumun eski sayfalarında kalan o Atatürk fotoğrafı, hâlâ hafızamda tüm tazeliğiyle durur.   Başında bir kalpak, üniformalı, elinde dürbünü, bakışları keskin, mağrur, haşmetli bir …

    İstanbul’u nasıl dinler insan?   Boğaz’ın sularından dinler. Gece ayrı kaynaşır, gündüz ayrı bu deniz. Martılardan dinler bazen. Evlerden ne hikâyeler anlatırlar gizli saklı. Sokaklardan, parklardan. Nice aşka, ayrılığa şahitlik eder İstanbul martıları. Şehrin kalabalığındaki yalnızlığa. Issız sokaklardaki yorgun adımlara. Gün ışığı görmeyen atölyelerdeki uykusuz kadınların, erkeklerin ve …

    Yapay zekâya “Bana bu fotoğrafı hareketli yapar mısın?” diye sormuş oğlum; geçenlerde araba kullanırken öylesine çekilmiş bir fotoğrafımı alıp…   Sonra, “Güzel göl manzaralı bir yerden geçiyormuş gibi yapsan…” demiş.   Ortaya çıkan sonuç harika!   Sanki İsviçre Alpleri’nde karavanıyla yolculuk eden bir kadın. Manzara harika. Fotoğraf canlanmış, …

  Kız Çocukları Günü’nde fotoğraflar paylaşıyoruz. Anneler, babalar, kızları. Mutlu kareler. Güzel cümleler. İçten duyguların yansıması… Bazılarımızın kız evladı var Allah sağlıklı ömürler versin. Bazılarımızın yok. Bazılarımız bir kızı olsun çok istiyor. Kızımız, çocuğumuz olsun olmasın, dünyanın tüm kızları, çocukları bizim aslında. Hepsinin üstünde insan olarak hakkımız var. “Dünya Kız …

    Haftalardır şu üç harfli kelimenin sarmalında dolaşıyor ruhum. Sağımda, solumda, gittiğim yerlerde hep benimle bu. Yas… “Neymiş tam anlamı?” diye sözlüğe baktım. “Ölüm veya bir felaketten doğan acı ve bu acıyı belirten davranışlar, matem.” Yazıyor.  Yas bağlamak, yas çekmek, yas tutmak, yasa bürünmek, yasa boğulmak, yasa gömülmek, birinin …

Ulukışla adını hep duyardım da burayı görmek yeni nasip oldu. Karavan yolculuğumuzda bir gece burada, hem de tam Ulukışla Külliyesi’nin dibinde konakladık. Sabah erkenden tarihi taş duvarlar seslendi “haydi gelin, gezin beni” dercesine. Niğde Ulukışla’da, 1600’lü yıllarda yapılmış Ulukışla Külliyesi han, cami, medrese, hamam ve imaretten oluşuyor. Özellikle han kısmı …

    Ve eylül gelir sarı bir sessizlikte. Sadece kendini duyarsın. Sadece kendinde durur saatin. Tüm yazın yorgunluğu, yılların sızısı yüreğinde. Her eylül yeni başlangıç. Yeniden temize çekmek hayatı. Yeni kararlar. Doğrulup başlamak. Her şeye rağmen “dur” demek hüzne. Mutluluğa “merhaba” fısıltısı. Eylül üzgün bir ay gibi görünse de taze …

    Sadece güzel cümleler kurmak istiyor ruhum. Sadece serinlik ve esenlik dilemek toprağımıza.   Yeşile ateş değer mi? Yakışır mı? Kaç yıldır arttı yangınlar. Orası burası derken. Önceleri küçük küçük, sonra şehir şehir.. Hele bu yıl… Biri bitmeden diğeri başlıyor. Sıcaktan mı, piknikçilerden mi? Ya da özellikle mi yakılıyor …