YAŞAM

  Maalesef ki ;  Böcek ailesi ve kahveden zehirlenen hanımefendi.Maliyetlerin yükselmesini bahane eden bazı işletmeler ; ucuz , kalitesiz ve hatta son kullanma tarihi geçen ürünler kullanır oldular. Bu işletmeleri öncelikle kınıyorum.Gastronomi uzmanı ve işletmeci olarak şunu söyleyebilirim ki ; maliyet hesapları kesinlikle halk sağlığını tehlikeye atmaya değmez.Günümüzde lezzetin ve …

Bugünün konusu “Gerçekten kendini değiştirmek zorunda olan ben miyim? “Olsun mu? Kendini bilmek aslında tam olarak neyi bilmek, zihnim bilmediği yerlerde dolanıyor. Kendimi bildim bileli yazmanın bir terapi yöntemi olduğunu düşünürüm. Yazarken akar, içinden akanlarla o an yüzleşirsin. Sen bile kendine sesli söylememişsindir. Fakat yazarken, gerçek tüm çıplaklığı ile sana …

  Ucuz ölümler ülkesi Serpil Nur Abiral yazdı Ne zaman oldu da böyle olduk? Ne zaman “ucuz ölüm” bu kadar sıradanlaştı da kimsenin içi titremez oldu? Bir otel yangınında bağıra çağıra ölmek… “Al aileni gel memleketine” diye çağırılan bir ailenin, geldikleri gibi topluca yok olması… Kokoreçten, lokumdan, kumpirden, ruhsatsız parfüm …

  ​İnsan ilişkilerinin karmaşık dansında, çok zorlandığımız adımlardan biri “Hayır” demektir. Toplumumuzda genellikle nezaket, uyum ve yardımseverlik erdemleriyle özdeşleştirilen “Evet”in aksine, “Hayır” kelimesi bencil, kaba veya işbirliğine kapalı algılanabilir. Oysa, “Hayır” diyebilme yeteneği, pasif bir direnç değil, sağlıklı kişisel sınırların korunması ve kendi zamanımızın, enerjimizin ve önceliklerimizin aktif bir şekilde …

Bazen insanı büyüten şey, yaşadığı şehirler, değiştirdiği evler, kazandığı başarılar ya da biriktirdiği yıllar değildir.İnsanı en çok büyüten şey…kendi sessizliğine yaklaştığı andır. Hayat dediğimiz şey çoğu zaman gürültüden ibarettir:bitmeyen sorumluluklar, hızlanan şehirler, hiç susmayan insanlar, sürekli bir şey olma telaşı…Ve biz, bu uğultunun ortasında çoğu zaman kendimizi duyamayız. Ben de …

Emirgân’da bir sokak. Arabasını zor iterek yokuşu çıkmaya çalışan bir eskici amca. “Eskici!” Diyor sanki. Zor yürüyor, arada sesi yankılanıyor sokakta. Arabasında daha pek bir şey yok. Arkada eski bir bina. İçi boşalmış. Duvarlarını sarmaşık sarmış. Kim bilir kimler yaşadı, Böyle evler var aralarda. Kimini yapmaya çalışıyorlar. Çoğu kendi haline …

  Hayatta en pahalı dersler, çoğu zaman ucuz insanlardan alınır. “Üç kuruşluk kişilere beş kuruşluk değer verirsen, kalan iki kuruşa seni satar” sözü tam da bunu anlatır: değeri hak etmeyen insanlara hak ettiklerinden fazla kıymet vermenin kaçınılmaz sonucudur bu. Bazı insanlar vardır; senin emeğini, iyi niyetini, dostluğunu kendi çıkar terazisinde …

  Moritanya’nın kavurucu sıcağında altın renkli kumlar göz alabildiğine uzanıyor, rüzgârın taşıdığı tuzlu deniz kokusu içime doluyor. Bir yandan yakıcı bir çöl, diğer yanda serin ve sonsuz bir okyanus var. Doğa burada kendi zıtlıklarını barıştırmış gibi. Bu iki uç yan yana geldiğinde bir tezat değil, bir bütünlük ortaya çıkıyor. Tıpkı …

Mabetleri seviyorum. Gittiğim yerlerdeki camileri görmeye, oralarda dua etmeye, kendimle kalmaya çalışıyorum. Diğer dinlerin ibadet yerleri de ilgimi çekiyor. İstanbul İstiklal Caddesi’nde (Saint) Sent Antuan Bazilikası’nın önünden geçerken bir ses beni çağırıyor sanki. Kapısından giriyorum. Bir anda farklı bir dünyada buluyorum kendimi. İstiklal, her zamanki gibi yoğun. İnsan seli akıyor …

12 yaşinda gelin çiçeği değil , kalem tutmayı öğrettiler bana.  Kuzen kardeştir eş olunmaz , 7 kuşak bakılır. Bizde komşu çoçuğu da kardeştir ; beraber büyüdüğünden eş olmaz , kalbin düşmesin denildi sürekli… Çok çocuk değil , bakabildiğin kadar çocuk dediler ziyan olmasın hayatlar. Erkek çocuk değil kız daha kiymetlidir …