Tarih öncesinden kalma bir g/izin ateşinde yandım önce Usul usul büyüyen bu derin sızı, Muhabbeti devasalaştıran bu çocuksu hüzün, Kuyularımı derinleştiren, Yusuf tutanlarımı çoğaltan yüzün Ve her şeyi gösteren, Tün kainatı derininde g/izleyen buğulu g/özün… Tarih öncesinden kalma kokulara büründüm önce. Tenime dâhi değmemiş ruhum, Zerrelerimi arayan zerrelerim, Zamanın …

“Neden olmadı? Bir yerde yanlış mı yaptım? Hâlbuki çok emek verdim çok da anlayışlı davrandım.” Çoğumuz günlük hayatta bu tarz cümleleri kuruyor ya hut bir başkasından işitiyoruz değil mi? Eğer böyle düşünüyor ve kendinize yükleniyorsanız ya da çevrenizdeki insanlardan bunları duyuyorsanız, bilin ki bunlar duygusal olgunluğa sahip insanların kurduğu cümlelerdir. …

  Sözlerini s/akla! Lakin çıkar gözlerini kınından. Kadife bir şaşkınlıkta savruluyor ömrüm ne vakittir, Sükutunun lâl tınısından! Heyhat! Harap, viran kentlerde mamur edilmiş gönlüm neyleyim! Yıkılmış surların yanıdır dik duran, Evim, barkım, bahçelerim… Bir yalnızlık türküsüdür Gönül ocağımda tüten… Ummanlarım ateşe teslim edilmiş desem, Desem ki güller de meftundur artık …

Notaları canıma batan bir enstrüman gibi şimdilerde hayat! Yıllanmış suskuların külçe gibi ağırlığı kambur ediyor sırtımı. Omurgası alınmış sakat biri gibi ite kaka yaşıyorum hayatı. Çocuklara kirletilmemiş, el sürülmemiş, yalan öz değmemiş hikâyeler anlatıyorum… Köprü altlarında titrek uyuyan kimsesizlerden haberimiz yokmuş gibi, Düştü diye tokatlanan çocuklardan, Dövülüp sövülen ama gülümsemekten, …

Satırlar ağlarmış d/okunulmadığında Ve ezgiler yutkuna yutkuna dökermiş kendini ıssız yüreklere … Ateşsiz y/anmak insanoğlunun cehennem ile tanışmasıymış erkenden. Öğrene öğrene öğrendik ki ne kadar öğrenirsek o derece cahiliz, eksiğiz, eksiyiz… Hangi durakta iniyordu sızılar? Hangi kadeh u/yandıracak bizi sekerattan? Hangi satırın göğsüne düşüp dökeceğiz yaşlarımızı Ve hangi sokak başında …

    Hayatta her şeyi bilmenin imkansızlığını biliyoruzdur hepimiz. Ne kadar bilirsek bilelim bilmediklerimize yetişemeyiz bunun da idrâkindeyiz. Fakat anlamadığım, anlamak istemediğim, hatta öfke duyduğum bir mevzu var; bir insan bilmesi gereken şeyleri -hayati ve üstelik bilinmesi kolay şeyleri- nasıl bilmez, bilmek için çaba göstermez, bilmek istemez? Toplumda belli bir …

Öyle sanıyorum ki birbirimizi dinlemek anlamaya çalışmak düşünmeye, düşünmek empati kurmaya, empati kurmakta insan vicdanının kapısını zorlayıp açılmasına sebebiyet veriyor. İnsan ruhunun sevilmekten ziyade anlaşılmak istediği kanaatindeyim. Çünkü anlamadığınız bir insanı tanıyamaz, tanıyamadığınızı da sevemezsiniz. Bir yüreği hissetmek isterseniz, o yüreğin sahibinin her sözünü can kulağıyla dinlemeniz gerekir. Teknolojinin ilerlemesiyle birlikte …

  Sen yoktun Arya! Güneşin kızılca ateşi yakıyordu ilikleri, Kızıl güller yürüyordu ruhumun damarlarında ve kızıl günler… Sen yoktun Arya! Küçük bir çocuğunun göz bebeklerinde seyrediyordum siluetini, Fesleğenleri hırpaladıkça kokun dağılıyordu burnumun canına ve iliği boşalıyordu ruhumun… Sen yoksun arya ve sen yok iken bile çoksun! Ilık esen rüzgârın saçlarımı …

01.08.1989 Mardin merkez doğumlu. Azâde ve Heyhât kitaplarının yazarı. Aöf türk dili ve edebiyatı öğrencisi.                      Bundan sonra yazı ve şiirleriyle velhasilikelam.com”Evrensel Bakış”ta olacak.