Yok oldu hislerim, hissetmiyorum hiçbir şey, acıtmıyor hiçbir yara mutlu etmiyor hiçbir güzel anı, en güzel gülen ben iken şimdi en durgun en sessiz en belirsiz biri oldum boş boş bakıyorum etrafa heyecan vermiyor hayat yaşadığımız ama aşamadığımız şeyler var eskisi gibi değilim artık herşeye beliren çocuksu kahkahalarım yok mesela, uzun ve içli ağlayamıyorum artık, içimde yaşıyorum ne varsa anlatmaktan yana olmadığım gibi belli etmekten de çekiniyorum.Bir şeyi özlüyorum . Tam boğazıma takılı duruyor. İnsan önceden vakit geçirdiği veya sahip olduğu şeyleri özler ya hani. Ben işte daha hiç karşılaşmadığım bir şeyi özlüyorum. Hiç vakit geçirmediğim, tanımadığım bir şeyi. Anlam vermeden sadece özlemek. Neyi özlediğini bilmeden. Mesela biraz kilim biraz eskiden kalma tınılar, bir çay yetiyor bu çağdan soyutlanmaya. Eskiye dair göze çarpan her şey mutlu ediyordu, beni ama artık parmak uçlarıma kadar incindim
Beni paramparça eden bir insanın dönüp parçalarımı ayağıyla bana doğru itmesini bile kabullenebiliyorum. Birilerini Affetmek için çaba sarfederken , kendimle küslüğüm devam ediyor ve sevgim acıyor, Çok güldüğüm zamanlar öyle bir sessizlik çöküyor ki göğsüme.Haketmiyormuşum gibi.Sanki bir balkonda saatlerce sadece göğe meftun olmak yakışıyor bana. Gülünce, üstelik içten gülünce dahi iğrelti duruyormuş gibi üzerimde. Emanet bir ceketi üşümemek için taşıyormuşum gibi ve kaçtığım bütün savaşların yaralarını
taşıyorum sanki
Şimdi ise hiçbir şeyi güzelleştirme mecali bulamıyorum kendimde..
Velhasılıkelam Evrensel bakış
Harika bir yazı olmuş emeğinize sağlık keşke artık sizler gibi yazan insanlar çok olsa devamını bekliyorum 💕
Çok teşekkür ederim sizlerin yorumları benim için çok önemli elimden geldiğince iyi yazılar çıkarmaya çalışacağım.
🙏 beklemedeyim 💕
Çok güzel anlatılmış hisler duygular düşünceler..
Teşekkür ederim 😊
Kalemine sağlık canim çok güzel
Teşekkür ederim tatlım desteğin için 💐😊