Ruhun yaşarmış dünya içinde , mal mülk yalanmış be adam,
Aha kaldım çerçevedeki fotoğrafın ile felaket çölünde yapayalnız.
Yüreğimin yükünü azalttı sanki can pazarından kurtardığım bu halılar ,
Senle geçen günlerden kalma onlar bana birer anılar.
İlk evimiz ilk halılarımız ..
Kaç yıl geçmiş üzerinden be adam koskoca altmış yıl..
Üzerinde gezinmiş senin ayakların , oyunlar oynamış uşakların, torunların.
Bir eşya kadar uzun olmamış dünyada yaşadığın yılların.
Ruhun yaşarmış dünya içinde, mal mülk yalanmış be adam.
Ne yer kaldı ne gök sarsılmadık.. Ne duvar kaldı bir sağa bir sola savrulmadık.
Anılarımla acılarım, acılarımla korkularım karıştı birbirine dünyam başıma yıkıldı gitti be adam.
Bir kaç halı, bir fotoğrafmıymış didinip çabaladığımız.

“Mal da yalan, mülk de yalan var sen de oyalan” demişler,
Ruhun yaşarmış dünya içinde , mal mülk de yalanmış ya be adam..
Sırtıma vurduğum halı değil ki, yıllar.
Sanmayın ki bu yükün altında Ayşe Hatun çok yaşar…

༺✮•°◤ 𝙈𝙞𝙝𝙧𝙖𝙥 𝘼𝙡𝙩ı𝙣𝙩𝙖ş ◥°•✮༻