Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Bir kadın çocuğu olacağını anladığında Annelik duyguları gelişmeye başlamıştır.
Bebeğini kucağına alır sonra yavrusuna ilk önce olabildiğince sonsuz sevgisini ve ilgisini verir.
Çocuğu büyüdüğünde ona bütün bildiği bilgilérini ve anlayışını vermeye, bildiği her şeyi öğretmeye başlar.
Çocuğunun mutluluğu için bütün fedakarlıkları yapmaya başlar.Çocuk büyümüş kocaman bir kadın ve erkek olmuştur.
Yeter ki evlatları mutlu olsun diye…
Ama Annelik burada bitmiyor işte , kaç yaşına gelirse gelsin evladınız.
Çocuğu yaşarken annelik yapmak sonsuz mutluluk bir Anne için ve bunun değeri kıymeti bilinmeli. Çünkü fiziki olarak yanınızdadır , dokunup sarılabiliyorsunuzdur doya doya.
Anneliğin asıl başladığı yeri söylemek ve anlatmak istiyorum sizlere
Evladını kaybeden bir Annenin ruhu o kadar yaralıdır ki ; canından can kaybediyordur gün ve gün.
Ama o anne ; canının acısına rağmen evladının rahat uyuması için feryat edemez , avazı çıktığı kadar bağıramaz , bu sonsuz acıya dayanmak zorundadır.İşte Annelik böyle birşey vesselam. Fiziksel bedeniyle severken yavrusunu kaybeden Anne yeter ki yavrusu rahat etsin diye ruhuna sahip çıkar ve onu olabildiğince çok sevmeye devam eder.
Anladığım şey ; Annelik hiç bitmiyor sonsuz bir sevgiyle…
Oğluma itaf ediyorum.
Figen Ramazanoğulları
