1939’da meydana gelen Büyük Erzincan Depreminin ardından yazar Peyami Safa, 1 Ocak 1940’da şunları yazar :
“Zelzele geçti. Hele şu açıkta titreşen vatandaşları da bir çatı altına soksak, olur biter. Bu da geçer yahu!” demeyelim. Geçmez bu, geçmez.
Bir gün Adana’yı sel basar, başka bir gün Erzincan’ı zelzele yıkar, daha başka bir gün limansız Karadeniz kıyılarımız önünde vapurlar batar. Rüzgara : “Esme!”, sulara: “Taşma!”, toprağa: “Sallanma!” diyemeyiz.
Memleket ve Anadolu davasını, eğitim veya ziraat, kültür veya ekonomi, sanat veya teknik, bütün maddi ve manevi unsurları arasındaki ilişkilerin tamamına ait prensiplerle halletmezsek rüzgâr eser, sular taşar, yer sarsılır ve bütün memleket ve bütün Anadolu, asırlardan beri olduğu gibi, yer yer yıkılır, Erzincan harabesine döner.”
Yıl 2023 . 1940 yilinda kurulan bu cumleler hala aynlamini yitirmemiş. Peki daha ne kadar bedel odemeli bu gidişata son vermek icin ? Artik yetmez mi? Vicdan ,ongoru biraz da gecmisten ibret almayi bilmek yeterli oysa. ..
Velhasılıkelam Evrensel bakış