Herkesin gerçek yüzü, en çok ihtiyacım olduğu anda ortaya çıktı. Bu süreç bana çok şey öğretti : Kan bağı, eski dostluk, uzun yıllar… hiçbiri karakter garantisi değilmiş!
Zor zamanlar kayıp değil, filtredir. Hayat, kimlerin gerçekten yanında olduğunu acıtarak öğretir.
Zor zamanlarımda susanları ve mesafe koyanları not ettim, o seyircileri en huzurlu günümde bile hatırlamayacağım… Gerçek dostlarım filtrelendi, artık bir ömür benimleler. Perde kapandı kendini “bir şeyim” sananlar, alkışlarınızı duydum !
Ne demiş Serdar Vatansever?
“Bazen kendini, karşındakini bir şeylere ikna etmeye çalışırken bulabilirsin. Kimseyi; ne zekana, ne iyiliğine, ne niyetine, ne de sadakatine ikna etmeye çalışma… Herkes “kendi kadar” ikna oluyor.”
Her İnsanın Hayata Geliş Sebebi Vardır, Ömrümüzce Keşfetmek İçin Yaşarız.
Kadıköy, İstanbul’da 1973 yılında doğan Tuba, St. Pulchérie Ortaokulu ve Saint Benoit Fransız Lisesinden mezun olduktan sonra, Bilkent Üniversitesi (4 yıllık) Turizm ve Otelcilik İşletmeciliği bölümünü bitirdi. Fransızca, İngilizce ve Almanca bilen Öztek, 20 yıl kadar Turizm Sektöründe yerli ve uluslararası Otel zincirlerinde üst düzey yöneticilik yaptı.
Evlenip çocuk sahibi olduktan sonra, zamanının büyük bölümünü Otelciliğe ve yoğun seyahatlere ayırmak zorunda kalan Öztek, 2013 yılı sonunda kurumsal hayatta daha fazla yıpranmak istemedi. Çocuğuna daha çok zaman ayırabilmek için, sektörü bırakıp, aile şirketinde daha esnek saatlerle çalışmaya başladı.
Arada Otelciliğe dönmesi için teklifler gelse de, tecrübelerini artık aile şirketine aktarma konusunda kararlı davrandı. 2014 yılından itibaren kendi yapı denetim şirketinde muhasebe, finans, idari ve hukuki işler konusunda azimle çalışmaya devam ediyor. Çocukluğunda, bir gün yazar olmak hayali ile yıllarca günlük tutan Öztek, hareketli ve güzel anılarla dolu bir gençlik yaşadı. Otelcilikte, Türkiye’nin önde gelen iş adamları ve patronlarıyla yaşadığı çok değişik anıları ve tecrübeleri var. Çok fazla ülke ve şehir gördü. Belki bir gün bu anılarını da paylaşmayı düşünebilir, kim bilir…
Şimdi oğlu Ali en büyük meşgalesi, onun vatana hayırlı ve vicdanlı bir evlat olması en büyük dileği. Tuba, geri kalan ömründe mutlaka üretecek ve kayda değecek işler yapmayı hedefliyor. Ayrıca Milli Sporcu ve Mimar olan babası Aydın Öztek gibi Tuba da fotoğraf ve video çekmeyi çok sever. Ailesi ve arkadaşlarıyla yaşadığı güzellikleri fotoğraflayarak onlarla paylaşmaktan çok zevk alır. Son olarak, çocukluğunda kendini hep yazar olmuş gibi hayal ederek günlükler yazan Tuba’yı tesadüfen bir gün Ahmet bey bulur. Hiç tanımadığı halde, sanki içini okumuş gibi köşe yazıları yazması için onu cesaretlendirir. Tuba “layıkıyla yapabilir miyim ki?” diyerek Ahmet bey’i uzunca bir süre bekletir. Bu süreçte Öztek bunu düşüncelerinde evirir, çevirir ve bir akşam aniden neler yazabileceğini kafasında oturtur. Velhasılıkelam, Tuba, köşe yazısı yazmasını teklif edip sabırla bekleyen Ahmet bey’i daha fazla bekletmeyip yazılarını yayınlamaya karar vermiştir. Daima sevgiyle,
Tuba Öztek Çakıroğlu
Velhasılıkelam Evrensel bakış
