Sevgi bir tek kaynaktan akar aleme /tüm aleme (macro-micro) Bu ana kaynağı bilen ki bu bilmek somut ispatı tabiatta kısmen anlatılabilen, kalben, hal yoluyla ve yahut nasip ile bilmesidir. Bu bilme hali insanda bakış doğurur.
“Bize döndürüleceksiniz”
“Bana döndürüleceksiniz”
Dönüş muhakkak tek olanadır keza ikinci yoktur kainatta . Tek bir vücud var iken, sevgi o tek vücuttan varolan evrimleşme/gelişme/kendini bulma kaynağıdır.
Bu bilme hali, bakışta bakanı bilmeyi getirdiği için, sevgi kalpte oturmuşsa, sende öteki kavramı kalmaz. Öteki kavramı kalkınca, asıl bakanın nasıl baktığını seyretmeye başlayabilirsin .
Kimine sevgi ağır geldiği için siretinde başkalaşmalar 7 katın aşağısına iner, sevgi talep doğuruyor ise bu değişim 7 katın üstüne sevk eder.
Kul kelimesi köle olarak çevrilmiş(çeviri) olsa da aslı, asıl olanın kainatta ki yansıması, aynasıdır. İnsan aynadır . İnsan neyi rab edindiyse onu gösterir. (putlaştırma) Görünen her hal Allah’tan ayrı değildir ama Allah’ın (yaradan,tanrı,tengri,evren) kendi de değildir. Sevgi kavramı yaratılmış olanın yaratılmış olana (yaratılan mahlukat) duyduğu sevgi değil, Yaratanın yarattığında, kendinde olduğu gibi rahmetle ,kapsayarak sevmesinin açığa çıkmasından doğan mutlak gerçektir. İns-an Yaradanı gibi sevmeyi talep ettikçe, öteki kavramı kalkar ve tek bir can olursun tüm alem ile. Bu tek can olma hali ins-an’ı başkalaşmış insanoğludan da koruduğu gibi, kişiyi bile kendinden korur.
Hak ile vücud bulsun fani , olsun baki mana cihetinde
Şevk ile koşsun teke, olsun tekin bir damlası
Bakan göz aldanır , gören bakana anlatsın 🙏💞
Velhasılıkelam Evrensel bakış