EN BÜYÜK GERÇEK

Ufukları, bir serap gibi uçursalar.
Beni alıp pınarların kıyısına bıraksalar
“Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur”
İnce yollarım gönülden geçer…

Sevdanın son duruşuna tahtım
Güz şafaklarına yüz süren yaban gülleri
Kış sabahlarının serinliği döküldü sessizliğime,
Dem olur hasretleri sızar yumulmuş kipriklerin,
Seher yelinin yağmuru dolandıkça boynuma
Yüzümün kıyısına çisil çisil
Damlar demediklerin…

Bir çiçek açar avuçlarında hercai
Unutulmuş masallar anlatır kuşlar
Aydınlık pencereler açılır güneşe
Hayatın terk edilmiş yanlarından
Sevda büyüsünün değişmeyen tadıyla.
Tınısına titretirken yüreğimin,
İçimden uzaklara acı verdim
Sarılmamış edasıyla…

Renklerin yaratıldığı gök kuşağına
Tarifsiz yazdım ismini ansızın
Benim sustuğum her özveride
Gizli bir bakıştan çoğalan bir ses gibi,
Tüm gün ışığı basmış bahçemize.
En büyük gerçekse,
Ta yüreğinde hissemektir sevgiyi,
Bahar dökerek içimize…

Dilek Avcıoğlu.

hakkında Dilek AVCIOĞLU

Dilek AVCIOĞLU

Ayrıca Kontrol Et

   ALLAH  BAĞIŞ’LASIN

         ALLAH’IM SEN BÜYÜK VE YÜCESİN BİZİ BİR KEZ DAHA VE SONSUZ …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir