Sen İstanbul kokardın
Tuzlu mavilik sinerdi avuçlarıma
Saçların rüzgara eşlik ederdi
Gözlerim gözlerinle buluştuğunda
Boğazda harp çıkardı
Kalbimde yek pare top atışları
Sen kalesini teslim etmeyen asker
Ah sensiz ne nağralar atardım
Arnavutköy sokaklarında
Balatta köhne bir ev gibiyim
Şimdilerde
Ruhumu sarmış örümcek ağları
Kalbim de ahşap zeminin eski çatırtıları
Sen İstanbul kokardın
Yokluğun sokak çocuğu
Üzerimde bir karton
Döşeğim bir bank
Bir zayıf sokak kedisi yüreğim
Sahipsiz gecelerin yalnız firarisi
Sen İstanbul kokardın
Sevgili …Ne vazgeçilirsin
Ne de sahiplenilirsin
@neslihan_cebesoy
Velhasılıkelam Evrensel bakış