İnsan, yaşamı boyunca durmadan biriktirir; kimi zaman hüzünleri, kimi zaman sevinçleri, kimizaman anıları, kimi zaman keşkeleri kimi zaman da iyi ki’ leri…Ömür denen heybesinde, yük eder tüm bu hasletleri.. Bilir ki, tecrübe denen muazzamyapının temel taşı, bu heybeden gelmektedir. Yaşamın geriye kalan kısmını bu taşlarlaörerek inşa edecek ve onun boyut ve çerçevesi dahilinde şekil verecektir.Hüzün taşı; daima hasret kokar ve rengi koyudur. Gölgesi sıcaktır, bedeni durmadan yakar;kalbi hülyalara daldırır, gönlü olmazlara meşkeder.Sevinç taşı; her daim umut kokar, rengi hep açıktır. Mevsimi hep bahardır, kokusu ebruliçiçeklerin seramonik tılsımlı ahengiyle gark olan gazeldir. Düşü güneştir, yolu yarındır, dizimiemek, harcı gayrettir.Anı taşı; geçmiş heveslerin, birikmiş uhdelerin, keşkelerin dünde kalan yanılsamalarını tatlıbir yalnızlık ıslığı eşliğinde ruhumuza üfler durur. Çoğu zaman canımızı acıtsa da kuytuköşedeki gediği en çok da o kapatır, o dinlendirir; ruhtaki haykırışı..Rengi mordur, bünyesinehapsederek, nakış nakış işler hülyaları; akıl cenderesine..Aşk taşı; rengi kırmızıdır, kokusu amberdir. Dokusu kadifedir. Yapısı nahif, soluğu keskindir.Gıdası mey, şifası yârdır. Mevsimi daimi yazdır. Menzili gönül, otağı zardır..Keşke taşı; rengi mavi, kokusu keskin, dokusu serttir. Duruşu sağlam, yapısı karmadır.Olmadık zamanlarda, olmadık şekillere bürünerek, yeniden yol almak istese de, çoktançıkmıştır yola, sadece ilerideki duraklarda daha derinden nefes aldırarak, bir hayıf payıbırakır.Bazen de daha bir hevesle ayağa kaldırarak, “ hadi” der “ olan oldu, biz olacak olanavaralım..”İyi ki taşı; rengi beyaz, kokusu misktir. Dokusu pürüzsüz, yapısı saftır. Mevsimi dörttür, dallarıher daim yediveren güllerle çevrili, bereketiyle lütûftur..Yolu açık, ufku geniştir. Dünü bugünebağlayan en sağlam köprüdür. “ Gel âhî ömrüm, çok yoruldun, çok hırpalandın.. Herşeye,herkese inat yılmadım, yıkılmadın; dimdik, açık bir alınla aydınlık sabahlara varmanınşevketli düstûrûyla selamlayarak dünleri, keşkelerin pişmanlığıyla ıslanıp, aşk ateşiyle yanıp,anılarda uyanıp, hüzünlerde kavrulup; iki yanak tebessümünde buluşan, edalı dileklerin amindeyişi bir sırra kadem basalım..İyi ki’ lerimiz çoğalsın..!
Velhasılıkelam Evrensel bakış