BALAHOR YAYLASI…..

 

Yaz geldimi yeşerır
Garamişın dallari
Yine vurdu akluma
Balahor’un dağlari

Hayde gidelım yarım
Dağlar ilen yaylaya
Halami bulamadım
Uğradım Yaprakli’ya

Sardi beni gariplık
Gara çayıra doğri
Bu zalımın gurbeti
Beni efkara boğdi

Binbir çiçek açayi
Balahor yaylasine
Ne mileler oynardık
Teknecık deresine

Geçdım camenın serttan
Seyrettim gevcecıği
Su döker çikarırdık
Evlekten gelinciği

Dedım bi tur atayim
Yaylanın başlarine
Her taraf insizlenmiş
Üzüldum hallarine

Uğradım tuzlu suya
Su içdım kana kana
Çikdım goruğun dağdan
Seyrettım Balahor’a

Gelır duman kapatır
Zuğasın dağlarini
Ararda bulamazdık
Yaylanın mallarini

Keteleri yapardık
Lavaşlar birbir üstte
Tezek vururdi anam
Gururdi deste deste

Sabah beşte kalkardık
Vurmak için yayığı
Soğuk su döker anam
Haşlanır diye yağı

Ziyaretçisi çoktur
Doyulmaz havasine
Ben hasdayım hasdayım
Balahor yaylasine

Yaylanın karşısinden
Seyrettım Balahor’i
Eski şenliklikler yok
İnsız bir arı foli

Ayıda hasda oldi
Balahor Yaylasi ne
Onun dayileri var
Vurulmaz ensesine

Gözlerım doli doli
Ayrildım Balahor’dan
Ben doyamadım bilmem
Doyan varmidır ordan

Bu sevda başka sevda
Yanarsın cayır cayır
Balahor’un sevdasi
Eder adami şair                                                                                                                                                 Burhan AKYILDIZ

hakkında Velhasılıkelam

Avatar

Ayrıca Kontrol Et

KÜLLERİNDEN DOĞAR KIRMIZI….

Her kadının hayatında bir yerde kırmızı vardır. Yanaklarına ilk değen utancın sıcaklığında başlar bazen, çocukken …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir