Velhasılıkelam Evrensel bakış

Hayatta ne yaşarsan yaşa, önce kendini korumayı öğrenmen gerekir. Kendini sevmek, yalnızca “kendini beğenmek” değildir; özüne şefkatle yaklaşmayı, kendi sınırlarını tanımayı ve iç sesine saygı duymayı öğrenmektir. Gerçek farkındalık, insanın kendine şefkat göstermesiyle başlar. En derin acı, mahremiyetini paylaştığın birinin bunu reddettiği, görmezden geldiği ya da değersizleştirdiği anlarda ortaya çıkar. …

    Bu çocuklar hayatın en sade haliyle bize insan olmanın özünü hatırlatıyorlar. Henüz özgürlüğün ne anlama geldiğini tam bilmeseler de o küçük elleriyle havaya kaldırdıkları işaret, içlerinden taşan sevinci ve doğuştan getirdikleri umut duygusunu dışa vuruyor. Yüzlerindeki gülümseme bir bilincin değil, bir varoluşun ifadesi; içlerinden gelen anlatılamaz bir olma …

  Sabahın serinliği dağların arasından süzülürken, sofraya yayılan taze ekmek kokusu insanın içini ısıtıyor. Belki de mutluluk dediğimiz şey, sandığımız kadar uzak değil. Bir tabak peynir, bir bardak çay ve doğanın sessizliği… Hepsi bir araya geldiğinde, hayatın aslında ne kadar basit olduğunu hatırlatıyor. Günümüz dünyasında her şey hızla akıyor. Bildirim …