Alabildiğine kırılgandır artık vakit Beti benzi atar mevsimlerin Sararan güzelinde Günden geceye Geceden gündüze Dolar boşalır gözlerde güzelliğin Ufak ufak savuşur sarı sıcaklar Hazan zamanı sancısı çöker Hüzne zimmetli Eylüle… Bir yanı kızıl sarı Bir yanı ölüm sessizliği Seherine çiğ düşer Gecesine ayaz Biraz kışsın artık Biraz da yaz …

  Darmadağın düşlerimden Ne kalır geriye sen çıkarsan Evrilen mevsimler kıvranır yüzünde Tüm güzelliğiyle Yüzün ki Zamansız gül mevsimi….   Güneş sıvazlar geçer güzelliğini Kıyamaz gölge etmeye Şairi olduğum gözlerini yazar kalem Kah titrer önünde dizeler sevinçten Kah sinesinden dökülür binlerce elem…   Her bakışın güne adaklı Geceye sürgün Başına …

Zamanın dağarcığında devrini tamamlayan Küskün gecelerin fecrisin sen Süsüsün gecenin Yıldızların feyz aldığı Güneşin emanetisin geceye Karanlığı kutsayan nurunla Varlığından utanır yıldızlar Sen gülünce Soğuk geceye korsun Kimliğini bilmeyen yıldızlara nur Ezber bozar güzelliğin Kah hilalsin yarin yüzünde Kah nakışsın gökyüzünde En derin sırları fısıldarken gece Bilmez miyim sır bekçisi …

Bu deniz sen Bu gökyüzü sen Açıktan koyuya ton ton Cilveleşen maviler sen Lacivertinde gecenin Uyutmayan özlem Gün doğumu kızıllıği sen Herşeyde sen Hersey sen İçim alabildiğine mavi Sen yanımdayken… Meryem AKIN

  İki yakası bir araya gelmesede Sevinçlerimin Küçük umutlar toplayarak Minicik mutluluklar iliştirdim Yakasına hayatın   Alnının çatından vurduğum kederleri Gün ışığıyla defnettim Güneşi uyandırdım çok zaman Gün doğumundaki umudu toplamak için Sabahları binbir sevinç biriktirdim Gün içinde harcamak için Eksik etmedim hiç maviyi hayatımdan Kimi zaman uçsuz bucaksız gökyüzü …

  Zaman yutkunurken Issızlığında yalnızlığın Kadim bir coğrafyanın Kırık ezgisi yankılanır duvarlarında Bu şehrin Tüm şaşasını yitirmiş Bir zamanlar dolup boşalan sokaklar Garip bir hüzün eşlik eder Kimsesiz duvarlara Boş sokaklara İzi silinmiş kaç neslin Acı çığlığını taşır kimi zaman bir kuş sesi Kimi zaman Bir ağaç gölgesi Kim bilir …

Tanıdık telaşlar uçuşurken Günün avucunda Kalbim bir minik serçe İçim alabildiğine sen Renk renk çicek Baharı bölüşen mevsimlerde Kelebekler uçar gönül yamacımda Evrenin en güzel renklerini giyinip Gelip konar parmak uçlarıma Bir mutluluk ki sorma Seni fısıldarım kulağına Renk şöleni olur aşkla Açar kanatlarını bağrımda Zaman durur oracıkta Gün titrer …

        Yalnızım şimdi Düşlerini kurduğumuz gelecekte Var mıydı böyle yarı yolda bırakmak? Acıyla sınamak… Buharlaşan umutların küllerinden Uçuşuyor pembe düşlerimiz Oysa Minik bir serçeydi kalbim Seni kaybetmenin sancısında çırpınan Hani korktuğundan sınanırmış ya insan Sınandım işte Mağlubuyum yokluğunun Tesellisi yok Sadece zaman sığınağı bu acının   Meryem …

  Gece çıplak ayaklarıyla yürüyor En haylaz düşlere Yalnızlığa zimmetli yüreğimi Ardına takarak Zifir karanlıkta yankılanan Bir hüzünlü şarkıdır yokluğun Bazen sabahın kızıl teninde açan Bir gonca Bazense bir çığlık aramizda şiir şiir Dize dize Mısra mısra   Gün gözlerinde doğar Gözlerinde batar güneş Hiçliği yudumlar zaman dudaklarından Sonra yine …

Hangi nimetin kıymeti bilinmiş Şükrü edilmiş ki dünyada Kadrini kıymetini bilmediğin Bu koşulsuz sevda İzzet-i ikramıydı yüreğimin… Ördüğün sessiz duvarların ardından Bir susku yerleşti aramıza Başı eğik cümleler yorgun şimdi Keşke; Benim gözümle de bakabilseydin Azıcıkta olsa empati yapabilseydin Yalnızlığın hoyratlığı kanatıyordu yeterince Bir yarada sen açmasaydın keşke Sebepsiz bir …