Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
“Ben gizli bir hazine idim. Bilinmek istedim” hadisinde Tekâmülün Yasası ifade bulduğu gibidir…
BİR; hiçlik, kozmik ilke – kozmik prensibin dahi Ol’madığı An’daki Ol’An veya Ol’mayan ne ise Bilinmeyen -Ne karanlıktır-, -Ne ışıktır-…
Sadece ve yalın ve basitçe Bir’dir ve “O” Bir “O”dur.
Aynı zamanda kozmik ilke ve kozmik prensiptir.
Hiçbirisi Ol’mayan Bir’dir.
Var Ol’uş; O’nun; kendini kendinde bilme ve kendini her şeyde sonsuz kez sevme Arzusudur.
Hayat; O’nun -Görünüşe- çıkmış “Var” Ol’uşudur.
Var Ol’ma Arzusudur.
Varoluş O’nun; Sonsuz Şimdideki “Varlık” Ol’ma Neşesidir.
Tek’likten çokluğa çıkışta O’na Ol’Andır.
Işık gibi parlayan ve Evrenleri perde perde coşkuyla görünüşe çıkarandır.
Neşe; varlığın yaratım enerjisidir.
Kıvılcım gibidir;
tıpkı çiçeklerin birden patlayıp çiçek açması,
denizlerin dalgaları sahile vurması,
şimşeklerin rahmetleri yağdırmadan önceki kıvılcımları,
yada evrenlerin ortaya çıkışındaki ve her An varlığımızda irili ufaklı patlayan bing banglerdir.
O’na Ol’Anlardır. Kısaca neşedir…
Ruh;
kendini bildiğinde, kendini her yerde gördüğünde, kendi doğasını hatırlar.
Aydınlanma; O’nun, Ol’makta Ol’duğu; NEŞEnin hatırlanmasıdır.
Hatırlar. Neşe Ol’ur. Vecde girer.
Vecd; Kendini her yerde bulmanın sevincidir.
Kendini bulmanın sevinci “Cenneti Dünyaya indirmektir”.
Dünya veya “Yuva”-Şimdi Burada- Ol’manın farkındalığıdır.
Cennetler Dünyadan yaratılır.
Ve bizler dünyadan yarattığımız cennetlere yükselebiliriz”.
….
…………..
……………………………
Düşündüklerimizi, duygularımız.
Duygularımız, sözlerimiz.
Sözlerimiz, davranışlarımız.
Davranışlarımız, yaşamımız olur daima..
….Oya Demirel….
