Bazı insanlar güzel olmasını bilir Güzel bakar… Güzel konuşurlar Doyamazsınız… Ruhları kalpleri yüzleri gözleri gülüşleri güzeldir… Her şeyden önce kendilerini güzel anlatabilirler… Şiir gibidirler…. Yıllar süren çalışmalarım bana bunu öğretti… Herkes güzel olabilir… Güzel olmak insanın kendi elinde…. (Dr. Sigmund Freud… Psikanalizin kurucusu) …. “Çünkü Her insan özünde güzeldir”… …

En fazla 100 yıl sonra şu an yaşayan hiç kimse bu dünya da olmayacak.. Ve büyük çoğunluğumuz hatırlanmayacak bile… İşte bu yüzdendir ki hayatta neyi başarıp neyi başaramadığın, ne giydiğin ne giyemediğin, nerelerde gezebildiğin hiç önemli değil… Önemli olan tek bir şey varsa o da dünyayı paylaştığın diğer canlıların hayatına …

  imgelerle yazıyoruz gecenin düşlerine ışığın renklerini.   yetim sevdaların kuytu köşelerine gizlenen çiçekler büyütüyoruz şarkılanan gülüşlerle.   karanlığı delerek geçiyoruz ince sızılardan netleşen zamanların mahzun coğrafyasına.   ve, bir mızrap teli gibi titreyerek ipek bulutların yüreğine dokunuyoruz sessiz umutlarla….   ….Oya Demirel…..

  Issız günlerden dökülen destansı sözlerimiz var bizim… İşgallerle vurgun yemiş mahzun güneşlerimiz, Can ırmağına dökülen sırlı nefeslerimiz, Nur yüzlü sevdalara iltica eden yüreklerimiz, Ve umuda giden yollarda görünmez kanatlarımız var bizim… ….Oya Demirel…..

gönül nuruyla ıslanırsın hakikat yağmurlarında teselli olursun. bütün ümitlerde. tomurcuklar açar vuslatlanan gülüşlerle nazlı döngünün zarif hatlarında. nazarlı bakışların rüzgarlarında titrersin. dalar gidersin uzak diyarlara ahhh!.. renklenen zamanlarla çıkarsın dar vakitlerden sonra kendi yoluna koyulursun… Oya Demirel….

Herkesin gerçekliği kendi bakış açısına göre değişir….. …. Algı ve bilinç düzeyi yükseldikçe isteklerde yer değiştirir ve egodan uzak daha değerli amaçlar hedef alınır…. …. “Ruhsal tekamül… Yaşamsal ödevler … İnsanlığa hizmet… Evrensel yasaların işleyişine uyum… Ve, verdikçe artan güzellikleri kabul eden bir zihin yapısı”…. ….. Zor olan gerçekliğin değişebilir …

şafaklar tutuşuyor gözlerimdeki coğrafyalarda hayat damla damla her attığım adımda bir şeyleri tetikliyor konuşsam baharlar dökülecek belki sussam yağmurlar belli ki bir ses değecek buğulu hayallere serpilecek sorgular çağlar ötesi yazgılara ahhh belkide, berraklaşacak cümleler dumanı tüten destanlarla ve, ben sığınacağım yine şiirlere… bir ırmağın derinliğinde yüreğime tutunarak….. Oya Demirel….

dağların sessiz çığlığı dokunur yeni bir dünyanın nefesine. yaşamın kirpiklerinden süzülür çizgilerin kıvılcımlı gülüşleri. menekşeler açar baharların gözlerinde, bakınca sımsıcak umutlara. ahhh.. kaybolur denizlerde, bir uykunun son sesinde eskiyen hüzünler… geçer mevsimler incecik tül misali iklimlerin eteğinden güneşin gamzelerinde çiçek tozlarıyla sırlanır toprağın endamlı aydınlığı. ve saflaşır duyguların renkleri hiçliğin …

  kanatsız kuşlara seslenir yüreğim ateşlerle sınanır benliğim…. oyy.. ışığın cümlesi hak erenler aşk ile bakan cemâller feyz ile dönen güzler çiçeğe duran gönüller ahh!.. kalbi topraktan sıyrılan yaşamlar kökten dallara yürüyen sular gibi tutunur karanfil kokulu dizelerin buğulu gözlerine.. ve.. gizlenir kamil bir güzelliğin hoş tebessümüne… ….. Oya Demirel…

  göçler imgeleniyor aklımın sınırlarına, biçimlenen yaşamların gölgesinden.. tutunuyor toprağın anıları asaletli çağların yağmurlarıyla, şafak ötesi hayallere. bir kalbin kıblesinde bestelenmiş tel tel sözcükler, harflere sarılarak raks ediyor ruhumda… ve… ışıyan günlerin kaleminde demlenen kelâmlar renklenen zamanlarla dokunuyor uzak bir dünyadan ıssız düşlerime…. Oya Demirel…