Velhasılıkelam Evrensel bakış

Yazmanın sihrine uyanıyorum, yalnız kaldığım yerden devam ediyorum. Hayatın beni uzun süredir tek başına yaşamaya zorlamasının ki zorlu zamanlar olduğunu itiraf etmeliyim, beni arındırmak diğer insanların enerjisi yerine, beni bana göstermesi çabası olduğunu fark ediyorum. Dünyevi anlamda dayanışmayla birlikte, gönüllü olarak yaşamanın gerçeğini yaratmakla ilgilendiğim bu süreçte, geçmişin derin kazısını …

İçimin sıkıntısını, kendi yapmadığım tercihlerin bedelini, tek başıma, oldukça uzunca zamandır ödediğim şu günlerde, sadece yazmanın beni bulunduğum ruh halinden çıkardığını fark etmemle, biraz zorlanarak hala devam eden iç sıkıntısı ve huzursuzlukla geçiyorum klavyenin başına. Albert Einstein’in Görelilik kuramına göre, geçirdiğim zaman, hissettiğim duyguların yoğunluğuyla, bana göre akıyor ve hatta …

Günlerdir kendimle, Ankara’dan gelen can dostum ve kızıyla gittiğimiz Olimpos ve izlediğim muhteşem bir diziyle mola verdim hayata… Ta ki şimdi bu yazıyı yazmama sebep dürüstlük ateşimi yeniden elime almamanın verdiği azimle yeniden başlıyorum yazmaya. Hissettiklerim, düşündüklerim, bildiklerim ve anladıklarımın aynı doğruda buluşmasını beklemişim meğerse günlerdir. Dürüst olmayı öğrenmek dahi, …