Velhasılıkelam Evrensel bakış

    Kışın ortasında bir papatya gibi, Belki de yanlış zamanda açtım. Yalnızlık içinde solan bir çiçek , Düşen bir yaprak bedenim….   Bu gece umutlar sarılmayacak bana, Köklerim sancıyor tutunduğum yerlerde, Rüzgar koparıyor beni senden, Dalları bedenimden, Yapraklarım ölü, yapraklarım can hıraş, Yapraklarım soğukla sarmaş dolaş, Her titreyişimde azalıyorum …

    Ömür göçtü gözlerimde  Ölüm öldü bedenimde Geceler inliyor göğsümde Bitmez savaşım kendimle   Yel değdi kabuğuma Gözlerim yaslı her nefeste Bir şeyler ölüyor içimde Kural koymuşlar aşk’a   Ömrün son satırlarındayım Türap oldu bedenim Güman düştü yüreğim Sönmüş kül tanesiyim   İçimde sürgün sonbahar Mucizelere ihtiyacım var Bazen …

Küllerimden yangın çıkar Bu gece Boğazda lacivert sular Dudaklarımda isminin iki hecesi Şarap rengi ışıkların raksı Ben bir kıyı Sen hoyrat rüzgar Vurur cüsseme sesinin melodisi Dansa davet eder bakışların Hüzzam ,caz karışır tınılar Gözlerinin buğusunda tılsım Rengarenk cümbüş Caddeler soğuk Soğuk bakışlı insanlar Bırak beni gece Katışayım karanlığa Yaşadığımı …