Velhasılıkelam Evrensel bakış

    Ömür göçtü gözlerimde  Ölüm öldü bedenimde Geceler inliyor göğsümde Bitmez savaşım kendimle   Yel değdi kabuğuma Gözlerim yaslı her nefeste Bir şeyler ölüyor içimde Kural koymuşlar aşk’a   Ömrün son satırlarındayım Türap oldu bedenim Güman düştü yüreğim Sönmüş kül tanesiyim   İçimde sürgün sonbahar Mucizelere ihtiyacım var Bazen …

Küllerimden yangın çıkar Bu gece Boğazda lacivert sular Dudaklarımda isminin iki hecesi Şarap rengi ışıkların raksı Ben bir kıyı Sen hoyrat rüzgar Vurur cüsseme sesinin melodisi Dansa davet eder bakışların Hüzzam ,caz karışır tınılar Gözlerinin buğusunda tılsım Rengarenk cümbüş Caddeler soğuk Soğuk bakışlı insanlar Bırak beni gece Katışayım karanlığa Yaşadığımı …

Yıllarını verdi Ahmet, Vahşi kuşların uçuşlarını izledi sabaha karşı, Sıcak ekmek kokusu gibi rüzgârın yönüne doğru süzülecekti sonsuza, Galata kulesinden Üsküdar’a, Doğancılar’a, Hatanınsa telafisi yoktu. Göze alacaktı, yılmayacaktı cesur Ahmet.. İnanmayacaktı ona hiç kimse, Bir dâhiye deli diyebilecek kadar alçalacaklardı hırstan, Belki de hayatı boyunca hiç yalan söylememiş birine Yalancı …