Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Mükemmel yaratılımışımızın bir gereği olarak, insan anatomisinde beyin en üstte, mide ise merkezdedir. Ancak modern yaşamın hızı ve tüketim kültürünün baskısı, bu hiyerarşiyi çoğu zaman tersyüz eder. “Kafa yerine mideyi çalıştırmak” sadece oburlukla ilgili bir mesele değil; bir yaşam felsefesi, bir muhakeme kaymasıdır.
Kafayı çalıştırmak zahmetlidir. Analiz etmeyi, sorgulamayı, yarını planlamayı ve etik değerleri gözetmeyi gerektirir. Oysa mideyi çalıştırmak yani sadece “ne koparırsam kârdır” mantığıyla hareket etmek çok daha kısa yoldan sonuç verir. Bu tip bir yaklaşımda stratejinin yerini kurnazlık, vizyonun yerini ise anlık doyum alır.
Mideyi merkeze alanların en büyük sorunu, doyum noktalarının sürekli yukarı taşınmasıdır. Bu sadece yemekle sınırlı kalmaz; daha fazla güç, daha fazla gösteriş ve daha fazla tüketim açlığına dönüşür. Zihin “yeterli” diyebilecek bir mantık örüntüsü kurmaya çalışırken, mide her zaman “daha fazlası” diye bağırır. Sonuçta ortaya çıkan şey, entelektüel bir derinlik değil, devasa bir ihtiyaçlar silsilesidir.
Bir toplumda kafasını çalıştıranların yerini mide odaklı yaşayanlar aldığında, değerler sistemi de sindirilmeye başlar. İlk feda edilenler genellikle dürüstlük, estetik ve uzun vadeli toplumsal faydadır. Çünkü mide, sadece şimdi ile ilgilenir. Yarın yaşanacak bir kıtlık veya kriz, bugünkü sofranın zenginliğini gölgeleyemez.
Kafayı çalıştırmak bizi insan yapan en ilgi iken, sadece mideyi çalıştırmak bizi hayatta kalma dürtüsünün kölesi yapar. Gerçek doyum, tabağın içindekilerle değil, zihnin ürettikleriyle mümkündür. Unutulmamalıdır ki; dolup boşalan bir mideyle dünyayı değiştiren görülmemiştir, ancak aç kalarak dünyayı aydınlatan zihinler tarih yazmıştır.
Ali Erdin
