Sözlerin hikmetinden bihaber olduk şu son yıllarda. Ayırdılar bizi azizim; sağcı diye, solcu diye, şu ya da bucu diye… Sevemez olduk birbirimizi, selam vermeye korkar olduk. Güven duygusu yıkılmış; ruhsuz robotlara döndürdüler bizi. Ne samimiyet bıraktılar ne de anlayış… Ne güven kaldı bizde ne de hoşgörü.
Velhasıl kelam , eskiye olan özlemle doldu taştı sohbet masaları artık. Özledik biz kardeşim; güvenilecek adamları özledik, dayanılacak omuzları özledik, sır tutan sırdaşları özledik. Eskiyi özledik biz. Eskiden kalan, sadece mazide olsa da hatıralarımızda…
Biz bir simidi ikiye bölüp yediğimiz zamanları özledik. Geri gelir mi, gelmez mi bilinmez ama galiba biz bir bilinmezi özledik.
Velhasılıkelam Evrensel bakış