O dağlara artık gelmez bahar,
Eskimemiş anılar sızar yaralarımdan,
Sığmaz olur suskunluğum pencerelere,
Akar giderim kaldığım köprülerde,
Sözlerim uçurum, ellerim mavi…
Küserim kıyılarına denizlerin,
Batıklarda saklanırken özlemin,
Dupduru bir kentin uykusudur,
Ve yolları çoktan ayrılıkların,
Batarken yüreğine takvimden koparılmış günlerin…
Düşmeden evveldi gözümde yaşlar,
Mavisini örterdi göğün üşüyen yanını,
Yüreğinde çırpınan kanatlarının,
Ne kadar öksüzsem yokluğunda,
Sarılır yarama iklimsiz hasretin…
Her dönüşünde sonbahara gömülü,
Oysa her adımda daha çok,
Doğmasına inandığım yarınların,
Susarım yüreğim titreyince,
Sarp dağlarda aşılmaz geçitlerde ,
Kapkara bulutlar düşünce şu gönlüme…
Şimdi sonbahar gibi,
Dökülür yorgun adımlarım,
Utandığı zamandır saklandığım gecenin,
Uykuların katili ansız gelen düşlerin,
Güz geldi bak sen bu yazda gelmedin…
Dilek AVCIOĞLU.
Velhasılıkelam Evrensel bakış