TÜKENİYORUZ…


Düşündükçe insan gerçekler
Karşısında bir tuhaf oluyor.
Çok farklı ve çürütücü bir çağdayız.
Bir çeşit mantarlaşma ve değerden düşme söz konusu,
Dikkat ediyormusunuz?
Sanki hersey cazibesini kaybetti,
Tüm duygular sıradanlaştı,İnsanlar içindekileri ya saklıyor yada
Bukalemun misali kamufle ederek dışarı yansıtıyor.
Özne olmaktan çıkıyoruz sanki..
Hiç birşeyin iyiye gittiği yok..!
Üstümüzde ki kirlilik gün be gün,içimizi karartıp duruyor..
Farkettin mi,
Artık herşey sıradanlaşıyor,
Herşey aynı..
Sözcüklerimiz, bakışmalarımız, hazretlerimiz, hatta ve hatta sokak da,olağan kalabalıklar..
Yine pencere kenarına konmuş serçeler, bulutlardan bağımsızlığını ilan eden toprak kokusu ,
Ne bileyim,
Olağan dışı birsey yok hayatımızda..
Belkide artık önemsemiyoruz, veya kolayımıza geldiği için önemsememekte istiyoruz..
Galiba…
Eski heyecanı yitirdik yaşamın,
Siir’in bile tuzu yok olmuş
Olacak ki,
Eskisi gibi kalemle tutuşamiyoruz biz yitirdik Galiba, birbirimizi ,Her birimizi.
Tükeniyoruz…

hakkında Sibel KÜREKÇİOĞLU

Sibel KÜREKÇİOĞLU

Ayrıca Kontrol Et

İNSAN BAZEN GİDEMEZ…

  İnsan bazen gidemez… Sadece sevdiği için değil, kırıldığı için gidemez. Sadece sevgiden gitmez insan, …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir