Kurban Bayramı yaklaşırken insan ister istemez geçmişi düşünüyor. Ben kendi çocukluğumdaki bayramları hatırladıkça içimde tarifsiz bir özlem hissediyorum. Çünkü o zamanlar bayram sadece bir tatil değil, gerçekten insanların birbirine yaklaştığı özel günlerdi. Şimdi teknoloji çağındayız. Bir mesajla herkese ulaşabiliyoruz, görüntülü konuşabiliyoruz, saniyeler içinde bayramlaşıyoruz. Ama ne yalan söyleyeyim, bazen bütün …

 Gezmek, görmek, yeni yerler keşfetmek… Bana göre insan ruhuna en iyi gelen şeylerden biri seyahat etmektir. Çünkü insan bazen sadece dinlenmeye değil, bulunduğu yerden uzaklaşmaya da ihtiyaç duyar. Aynı sokaklar, aynı insanlar, aynı rutinler bir süre sonra ruhu yormaya başlıyor. İşte tam da bu yüzden yolculukların insana iyi geldiğine inanıyorum. …

Son zamanlarda dünyamızın ve hayatlarımızın ne kadar kırılgan olabileceğini sık sık hatırlıyoruz. Zor günlerden geçiyoruz; ekonomik belirsizlikler, toplumsal gerilimler, kişisel kayıplar… Tüm bunlar insanı bazen yorgun, bazen umutsuz hissettirebiliyor. Ancak ben, böylesi zamanlarda insan olabilmenin ne demek olduğunu düşünmeden edemiyorum. İnsan olmak, yalnızca nefes alıp vermek değil; vicdanı olan, empati …

  Son zamanlarda kendime sık sık şu soruyu soruyorum: Hayatımızın ve kendi kıymetimizin gerçekten farkında mıyız? Koşturuyoruz… Yetişmeye çalışıyoruz… Beklentiler, sorumluluklar, başkalarının istekleri derken çoğu zaman kendimizi ikinci plana atıyoruz. Oysa insan, önce kendi değerini bilmeli. Çünkü kendi kıymetini bilmeyen birine, başkaları hak ettiği değeri zaten vermez. Ben şuna inanıyorum: …

  Hayatımızın her köşesi artık teknolojiyle dolu. Telefonlar, tabletler, bilgisayarlar… Hepsi elimizin altında, hepsi hayatımızı kolaylaştırıyor. Ama bir yandan da fark etmeden birbirimizden uzaklaşıyoruz.  Eskiden böyle miydi? Eskiden birlikte olunca göz göze gelir, saatlerce konuşurduk. Şimdi yan yana olsak bile ekranlar aramızda bir duvar gibi. Eskiden bir haberi almak için …

HAYATI İnsan, zamanla en çok kendini erteliyor. Hayatın koşuşturması içinde, yapılması gerekenlerin listesi uzadıkça; yaşanması gerekenler sessizce listenin dışına itiliyor. Hep daha acil olanlar var: yetişmesi gereken işler, çözülmesi gereken sorunlar, kazanılması gereken mücadeleler… Ve bir de hep “sonra”ya bırakılanlar. Sonra içilecek çay. Sonra giyilecek elbise. Sonra sevilecek an. O …

  Takvimler bir yılın daha sonuna yaklaşırken insan ister istemez durup düşünüyor. Zaman, bizimle hiç pazarlık etmeyen inatçı bir nehir gibi; akıyor, sürüklüyor, bazen yıkıyor, bazen serinletiyor ama her an ilerliyor. Biz de onun kıyısında durup, geride bıraktıklarımıza ve önümüzde uzanan yola bakıyoruz. Bu yıl da öyle bir yıl oldu …

    İnsanın hayatında bir dönem vardır; sürekli anlatır, durmadan açıklar ve çevresindekilerin gözünde “doğru” görünmek için çabalar. Onay görmek, takdir edilmek, kabul edilmek… Bunların hepsi bir ihtiyaç gibi gelir. Sanki değerimiz, başkalarının söylediği cümlelere bağlıdır gibi düşünürüz.   Fakat zamanla, yaşanmışlıklar ve deneyimler biriktikçe şu gerçek yavaşça yerini bulur: …

    Hayatta hiçbir şey kolay olmuyor. Bunu artık hepimiz biliyoruz, ama bazen unutuveriyoruz. Hedeflerimize ulaşmak isterken karşımıza çıkan engeller, bizi yavaşlatıyor, bazen de tamamen durduruyor. Ama yıllar içinde şunu öğrendim: Asıl değer, o zorlukların içinde saklı. Çünkü güçlüklerle dolu yollar, başarıya giden en değerli adımlardır.   Hepimiz hayatımız boyunca …

    İnsanların peşinde koşmayı bıraktığınızda aslında hayat size bambaşka bir gerçeği öğretiyor. Kendinizi buluyorsunuz. Çünkü insan, farkında olmadan yıllarını başkalarının gözüne girmek, kalbinde bir köşe kapmak için harcıyor. Sürekli birilerine yetmeye çalışıyor, gönlünü hoş etmeye çabalıyor, değer görmek için kendini parçalıyor. Ve bir gün aynaya baktığında fark ediyor ki; …