Azat Et….

Geceler ateş alıp tutuşurken özleminle

Sensiz atan yüreğimde alevler üşür yoksun diye

Küllerinden arta kalandır bu aşk belkide

Acılar galeyana gelip

Akıl çaprazında bir bir sıralarken soruları

Sırra kadem basar umutlar

Ciğerin isli korunda kalbimin kapanmayan yarası  usul usul kanadı

Şehre yayıldı tiz bir yalnızlığın hıçkırığı

Şehri kaplamış musibet karabulutlar

Çisil çisil ıslanırken kaldırımlar

Ne yana baksam kol gezer hatıralar

Prangalı bakışlar

Prangalı kavuşmalar

Ve ben şehrin sisinde yas içtim

İçli içli ağlarken bulutlar

Kurulmuş simyah gecenin eteklerine yalnızlığın senfonisi

Çınlar gece ağlar gece

Geceler çaresizliğimin iniltisi.

Bakarken yıldızlara umutsuzca

Sokulup usul usul gecenin koynuna

Düşler ağlar acı acı

Gidişinin hep perde arkası

Yolunu gözlediğim pencerelerim buğulandı

Görünmez oldu kavuşmanın yolları

Menfezleri çökmüş pencerelerin umutları kırık yaralı

Gecenin buhranları üstüme abandıkça

Örgütleniyorum

Acıya, baş belası için için yanmalara

Ve kokun gelir burnuma

Ahh derin derin çekip içime doldururken kokunu her bir hücreme

Anlamalıydım

Yalnızlığıma stoklanan kokunla avunacağımı

Ve anlamalıydım

Kokunun gecelerimi harlatacağını

Göğüs kafesimin tam orta yerinde bir çatırtı

Ölesiye sancılı

Yokluğunun içimde bıraktıkları

Kulaklarımda ise acı sözlerin yırtığı

Kokun harmanlanırken hayalinle

Ömrüm anılara müebbet

Gözlerimin terine meftundur hasret

Taziye yeridir ahı çehresinde gecenin dilsiz meydanı

Bekleyişlerimin Eyyubi sabrı çatladı

Hayra yorduğum tüm düşler

Düşüyor kirpik uçlarımdan birer birer

Gönül kapımın önünde birikmiş sabrımla diliyorum

Sabredemiyorum ayrılıklar gömütü   arasatta

Tut beni zuhuratta

Hüznümün sızısıyla sesleniyorum sana

Ey hasret

Beni azat et

Ey aşk