BARIŞ YOLCULARI

Selam olsun, sevenlere, sevdiğini gösterenlere, kanımızın sıcaklığına…

Hayat yolunda seçtiğim patika yolda, uzun zaman yol arkadaşım olan canım arabayı satıp, yürüyerek, otostopla, bazen taksiyle, toplu taşımayla seyahat etmeye başladığımdan beri, duraklarda kavuştuğum insanlarla ki, çoğu zaman yüzleri gülmeyen, hayatın koşuşturmacası içinde yorulmuş insanların, bazen memleket muhabbetiyle bazen bir dost sohbetiyle, bazen sadece bir selamlaşmayla yüzlerimizin aydınlandığına şahit oldum.  Bazen elimizdeki umudu, bazen okuduğumuz kitabı, bazen olan bitenden kuşkumuzu, bazen Anadolu Masalları’ndan bir masal okuyup, paylaştığımız zamanın sihre dönüştüğünün keyfini yakaladık bir”likte…

Forest Gump’ın ünlü bank sahnesinin, Anadolu versiyonu gibiydi her seferinde, yeniden, gerçeğiyle hayatta, hayatımda canlanan. Bazen bir annenin bebek arabasını otobüse beraber taşımak, bazen derdini paylaşacak kimsesi olmayan bir teyzenin, “Hocayı seçtim, konuşmak için…” demesi oldu o sihir…

Boş koltukların çok olduğu böyle bir günde, yanındaki koltukta duran çantasını, kucağına alıp beni yanına sessizce davet eden yolcuyla, can öğrencilerimin armağanı mis kokulu çiçeklerini hediye ettiğim, gözgöze geldiğimizde gülüşünü paylaştığım yolcu… Bilmezmiş isminin anlamını, okuduk birlikte…

Cennet Bahçesi” demekmiş Firdevs… Kış mevsiminin hediyesi çiçekleri koklaya koklaya, konuşmadan yol aldık gönlümüzce…

Bugünse beni keyifle, türkülerle evime yürüten, coşkulu hallerime sebep bir belediye halk otobüs şoförüydü o. Her durakta nezaketle yetişen yolcuyu bekleyen, yolcular inerken onlara zamanını hediye edip, yandaki kadın otobüs şoförünü selamlarken, mutluluğunu yolcularıyla paylaşan… Sıcaklığı kanıma işledi, otobüsten indiğimde, ben ona o bana yol verirken, yol açıktı, yola çıktık bir”likte…

Yeniden sevginin emek olduğu, emeğinse sevgiye dönüştüğünü deneyimlemek üzere…

Sevmek dostluktur dilde… Tatlı bir gülümseme… Uçuşan bir yaprak, rüzgarla dağılan bir kadın saçı…

Sevgi neydi, sevgi emekti…

Senden başka yok hiç kimse…

Herkes sensin, her şey sensin oysa.. Birimizin hepimiz için yaratıldığı bu Dünya’da ”Yurtta barış, Dünya’da barış.”

Sevmek için yaratılmış kalplerimiz dolsun diye, sevgiyle… Mutlu olmak istiyorsan inan sözlerime…

Tek başına koyma kulları dualarımla… İnanıyorum ki, umudum yolda, yollarda, yola çıkanlarla...

Aşk’a doğru…

Anadolu Kalbi’nin Uyanışı

PeriFunYoga

hakkında Funda TUNÇ

Funda TUNÇ
Bildiğiniz üzere, ben bir yazarım. Bana yazarım, bize yazarım, ona yazarım, kışa yazarım, yaza yazarım... Aklıma yazarım, mutluluğa yazarım. Derine yazarım, şerefine yazarım. Sonsuzluğa yazarım, sevgiye yazarım. Beyaza yazarım, renklere yazarım... Nefese yazarım, suya yazarım... Dudaklara yazarım, öpücüğe yazarım. Neşeye yazarım, ışığa yazarım... Sağlıga yazarım, toprağa yazarım. Derde yazarım, dermana yazarım. Sessizliğe yazarım, kar tanelerine yazarım... Dünya'ya yazarım... ANAdolu'ya yazarım. Sana yazarım, gözlerine yazarım. Bir'e yazarım, bütüne yazarım... Öle yazarım ölmem de Aşk'a yazarım... PeriFunYoga

Ayrıca Kontrol Et

Bilge Yazarlar Ankara Projesi Ekibi İftar Yemeğinde Buluştu

Ankara Valisi Vasip Şahin, Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi (ASBÜ) Rektörü Prof. Dr. Musa Kazım Arıcan, …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir