Velhasılıkelam Evrensel bakış
İlgili Makaleler
Ameliyat icin beni odamdan alan sağlik görevlisi ameliyat odasina birakirken ; gecmis olsun , benim işim buraya kadar bu günlük.Ameliyattan çikinca ben olmayacagim , yarin sabah görüsürüz. Her sey iyi gececek ,korkmayin,dedi.
Mesai bittimi , iyi dinlenmeler, ohh kahve televizyon,iyisiniz,dedim.
Çikmak üzere olduğu kapidan geri dönerek , aslinda mesainin bitmesini hiç istemiyorum , biliyormusunuz dedi. Şaşirarak yüzüne baktim , yalnizim , o nedenle eve gitmek istemiyorum , çalişmak bana iyi geliyor diyerek başini iki yana sallayarak çikti odadan.
Bir an önce evime gidebilmek icin herşeyin çarcçbuk bitmesini istiyordum tüm kalbimle. Beni karşilayacak sevdiklerimin oldugunu bilmek ne büyük nimetmiş.
Yanimda böbrek hastasi oda arkadasim bu gün taburcu oluyor. Hemşire çikiş işlemlerini hazirlayip getirdiginde , Frau Krug hala pjamalariyla yatağindaydi. Sizi beklettim özür dilerim dediginde , hiç gitmek istemiyorum eve , şimdi soğuk ve karanliktir , ama mecburum dedi.Kalkmak için doğrulurken yataktan ,sol gözünden bir damla yaş düştü kullanilmaktan sertlesmiş hastane yastiğina. Yalnizliğinn günde iki defa yapilan ignelerden daha çok can yaktiğını düşündüm biran , göz göze geldik ve sarildik bir daha birbirimizi görmeyecek iki yabanci olarak.
Hastane odasinda hiç bir yatak boş kalmaz.80 li yaşlarinda çok tonton bir hasta geldi , geldigi gibi de aşagi kata diyalize götürdü hemşire.
4 saat sonra tekrar odaya geldiginde , bir saattir sandalyede koridorda bekledim dedi ağlayarak. Hemsireyi cagirsaydiniz dedigimde,her geçen hemşireye söyledim,hemen haber vericem ben bu katin hemsiresiyim dediler bir daha gelen olmadi. Aşagisi cok soguk , ellerini uzatarak , bak nasil kani cekildi ellerimin , ayağimida diş kapiya vurdum dün , kanadi , kendim sardim, Doktor gelince viziteye göstericem. Kendi işimi yapabiliyorum ama ayagimin üzerine basamiyorum dünden beri,.zaten eşim de öldü , 8 yil oldu , br tane kizim var cok uzakta yasiyor. Eşim iyi insandi , çok gezdirdi beni , gitmedigimiz ülke kalmadi , ama yok o simdi , yemek yemeyi unutuyorum , ilaclarimi almayi unutuyorum.Zaten parmaklarimda can yok acamiyorum ilaclari.
Benim tek kulagimda kulaklık , tüm konuştuklarini duyuyorum ama tv’ye bakmaya devam ediyorum. Ses kesilince dönüp baktim , göz çukurlarina kaçmis iki mavi nazarlik gibi bakiyor bana boncuk boncuk. Çok utandim , hemen kulakligi cikarip , sandalyeden kalkmak icin yardim istermisiniz diye sordum ,onunla ilgilenmedigim icin kendimi suclu hissederek. Kendimi affettirmek gibi bir hisse kapildim , yavaşca yatağina yatirdim , bandaji siyrilmis ayağina yeniden bandaj yapip corap giydirdim. Bir bardak su verip üzerini yorganla örttüm. Yatağimin kenarina otururken , küçük horlamalar duydum. Ne cabuk uyuduguna şaşirdim.
Söylediklerini düşündüm. Nasil bir yalnizlik ki bu , hic tanimadigi insana on dakika icinde hayatini anlatti. Yarin onu daha candan dinleyecegim , daha cok yardim edecegim , diyerek pismanlik icinde tv’ yi kapatip yorgana sarildim,aglayarak.
Bu kadar yalnizmiyiz biz.
Cok mu yalniziz 🥺
Senay T.E.K
